تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩

مبحث اول در بيان صحت نماز است در صورتى كه اتيان شده باشد به مقتضاى اجتهاد

مقام ذكر شود تا شايد اطلاع بر آن موجب تنبه غافلان گردد تا از مفاسد شديده آن اجتناب نمايند .

پس مىگوييم : أدله داله بر مفسده شديده حكم به غير ما أنزل اللَّه از كتاب و سنت بسيار است . أما كتاب - يعنى قرآن - پس مىگوييم : آيات قرآنيه كه دلالت مىكند بر مذمت حكم به غير ما أنزل اللَّه بسيار است ، لكن در اين مقام اقتصار مىكنيم بر سه آيه متقاربه در سوره مباركه مائده .

در أولى فرموده * ( « وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ الله فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ » ) * « 1 » و در ثاني فرموده * ( « وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ الله فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ » ) * « 2 » و در ثالث فرموده * ( « وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ الله فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ » ) * « 3 » .

ممكن است كه گفته شود نكته در اختلاف تعبير در اول به كفر ، و در ثانى به ظلم ، و در ثالث به فسق ، به جهت تنبيه بر اختلاف مراتب قبح بوده باشد در شدت و ضعف در موارد حكم .

مثلا حكم بر خلاف ما أنزل اللَّه در جايى كه موجب سفك دماء و غصب فروج بوده باشد ، اين أشد قبحا است در صورتى كه حكم به غير ما أنزل اللَّه موجب غصب در مال فقط بوده باشد .

و همچنين حكم به غير ما انزل اللَّه در صورتى كه حرمان ايتام بوده باشد از أموالى كه خلاق عالم جل شأنه آنها را مالك گردانيده ، اين أشد قبحا است از صورتى كه حكم به غير ما أنزل اللَّه موجب حرمان كبار بوده باشد از أموال آنها با ندرت حاجت آنها نسبت به ايتام .

« 1 » سوره مائده : 44 . « 2 » سوره مائده : 45 . « 3 » سوره مائده : 47 .