تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٦

مبحث دوم [ در بيان وقت نافله ظهرين است ]

چهارم : آن است كه اتيان نمايد به مجموع بيست ركعت نافله فيما بين فريضتين ، خواه مجتمعة بوده يا متفرقة ، و اين نيز جايز نيست ، اگر چه مرحوم علامه در نهاية الاحكام « 1 » و شهيد ثانى در شرح ارشاد « 2 » تصريح فرموده‌اند بر جواز .

پنجم : آن است كه اتيان نمايد به مجموع بيست ركعت بعد از اداى فريضتين و تشكيكى در جواز اين نيست ، خواه مجتمعة اتيان نمايد يا متفرقة ، لكن كلام در اين است كه در اين وقت به نيت قضا اتيان نمايد يا به نيت اداء ؟ أولى آن است كه قصد قربة مطلقه نمايد و متعرض اداء و قضاء هيچ يك نشود .

ششم : توزيع است ، و اين به چند نوع متصور مىشود :

أول : آن است كه بعضى از اين نافله قبل از زوال اتيان نمايد ، و بعضى را بعد از زوال قبل از اداى فريضتين .

و ثاني : آن است كه بعضى از آن را بعد از زوال و قبل از فريضه و باقى را فيما بين فريضتين اتيان نمايد .

ثالث : آن است كه بعضى را بعد از زوال اتيان نمايد قبل از فريضتين و باقى را بعد از فريضتين .

رابع : آن است كه بعضى را بعد از زوال و قبل از فريضه ، و بعضى از آن را فيما بين فريضتين ، و بعضى ديگر را بعد از فريضتين .

خامس : اين است كه بعضى را قبل از زوال اتيان نمايد ، و بعضى را بعد از زوال قبل از فريضتين ، و بعضى را فيما بين فريضتين فقط ، يا بعد از فريضتين هم اتيان نمايد .

ظاهر اين است كه هيچ يك از اين اقسام خمسه جايز نبوده باشد ،

« 1 » نهاية الاحكام ج 2 / 53 . « 2 » روض الجنان ص 181 .