تاريخ اليعقوبي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢

فرزندان اسماعيل بن ابراهيم [ 2 ]

الا ابلغ الاقياس قيس بن نوفل

و قيس بن اهبان و قيس بن جابر

بنى اسد ردوا علينا نسائنا

و أبناءنا و استمتعوا بالاباعر

و بالمال ان المال اهون هالك

اذا طرقت احدى الليالى الغوابر

و لا تجعلوها سنة يقتدى بها

بنى اسد و اعفوا بايد قوادر

» هان قيسها : قيس بن نوفل و قيس بن اهبان و قيس بن جابر ، را بگو اى بنى اسد زنان ما را بما بازدهيد و هم فرزندان ما را ، برخوردار باشيد به شتران و دارايى ما كه هر گاه يكى از شبهاى گذشته پيش آيد ، دارايى و ثروت ناچيزتر از دسترفته اى است .

اى بنى اسد اين كار را سنتى نسازيد كه از آن پيروى شود و اكنون كه قدرت بدست شما است ، درگذريد . « پس او را آزاد كردند و با شنيدن اين اشعار زنانشان را نيز بازدادند ، اسبى از زيد الخيل باقى ماند و او اسبان را دوست ميداشت ، پس گفت :

يا بنى الصيداء ردوا فرسى

انما يفعل هذا بالذليل

عودوا مهرى الذى عودته

دلج الليل و ايطاء القتيل

» اى بنى الصيداء ، اسب مرا بازدهيد . چه اين كار را با مردم پست انجام مىدهند .

اسبم را بانچه او را عادت داده‌ام ، يعنى شب روى و لگدكوب ساختن كشته ها ، عادت دهيد « پس اسب او را پس دادند .

بنى اسد مىگفتند ما چهار نفر را كشتيم كه همه پسران عمرو و هر يك سرور قوم خود بودند ، كشتيم حجر بن عمرو پادشاه كنده و لام بن عمرو طائى و صخر ابن عمرو سلمى [ 1 ] و بدر بن عمرو فزارى را .

[ 1 ] در » يوم حوزه اول « معاوية بن عمرو بن شريد سلمى كشته شد و در » يوم حوزه دوم « برادرش صخر بن عمرو با بنى مره جنگيد ، آنگاه بنى اسد صخر را كشتند و خواهرش » خنساء « او را مرثيه گفت ( ايام العرب ص 283 ، 289 ، طبقات فحول الشعراء ص 169 ، 174 ) .