طب اسلامى ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٤

شينگ

شينگ

در قديم آن را داروى همه دردها مىدانستند . بقراط براي بيماران ريوى تجويز مىكرد . براي دفع كرم وباز شدن قاعدگى

ورشد موها ودرد دندان مصرف مىشد .

شنبليله در تب وصرع تجويز مىشد وبراي احمقان وكم عقلان

دستور خوردن بود . برگهاى تازه وخشك آن براي خوشبو كردن غذا به كار مىرود ومقوى است امروز باثر آن روى مخاط تنفسى پى

برده وبراي آنكه به خوبى اثر كند 60 - 150 گرم در شير يا آبگوشت

سرد ريخته ومىخورند . عصاره آن در بيماريهاى پوست تجويز

مىشود . كساني كه موى سرشان در اثر حصبه وغيره ريخته باشد اگر

همه روزه سر خود را با محلول زير ماساژ دهند بسيار مفيد است .

عصاره شنبليله صد گرم الكل 90 درجه صد گرم اسانس

ژرانيوم ده قطره .

دانه شنبليله محرك روحي وبدني لنفانتيسم ، قوه باه ،

راشيتيسم ، ضد كم خونى ، ديابت ، نقرس است كه گرد كرده به مقدار

يك قاشق قهوه خورى بامربا يا كمپوت قبل از غذا بايد خورد

وداراى مواد ازته موسيلاژ ، رزين ، فسفر ، في تين ، تانن ، لسيتين

الكالوئيد ترى گونلين ومواد معدنى مىباشد وجوشانده آن براي

نجات از تورم مجراى ادرار تجويز مىشود وچون دانه اش داراى

فسفاتهاى آلى ، لستين ونوكلئو البومين هاست بعضي آن را جانشين

روغن ما هي مرو مىدانند وبراي جلوگيرى از لاغر شدن بيماران مرض

قند وسل نيز تجويز مىشود .