طب اسلامى ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩
سنبل الطب
سنبل الطب
سنبل الطب هندى :
ريشه اين گياه در طب براي تقويت وضد تشنج استعمال مى
گردد .
در بيماريهاى اختلالات عصبى ، أنواع طپش قلب ، آسمهاى
عصبى ، تشنجات معدى ، هيسترى وصرع - بىخوابى ، ضعف
عمومى بدن مصرف مىشود .
پانزده تا چهل گرم آن در آب جوش دم مىكنند .
فرانسويها صد گرم ريشه سنبل الطب را در أب جوش مدت 12
ساعت مىخيسانند وهر روز دو تا سه فنجان از آن را بين غذا مصرف مى
نمايند ( 1 ) .
سنبل رومى وسنبل كوهى وسنبل شاهى نيز در روايات ذكر شده
كه از جمله در صفحه 77 جلد سوم اين كتاب در ضمن داروئى آمده
است .
إبراهيم بن بسطام گويد : دزدها مرا گرفتند ودر دهانم فالوذج
، بعد برف ريختند تا آنكه همه دندانهايم ريخته شدند امام رضا ( ع ) در
( 1 ) - گلها وگياهان شفابخش ص 130