الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — الصفحة ٦٦

است ، بارگران اين علم را يكجا بدوش گرفته ، از حقايق واسرار آن ، أو پرده برداشته

چنانكه مصدر ومورد علم اديانست . منتهى اليه ومرجع دانش أبدان مىباشد .

تا هنگاميكه بدنت تحمل درد دارد از استعمال دوا پرهيز كن

قال أبو عبد الله الصادق عليه السلام : اجتنب الدواء ما احتمل بذلك الداء بدنك .

يكى از دانشمندان مىگويد : مسهل ، معده را پاك مىكند ، ولى بجدار معده هم

آسيب مىرساند ، اعصاب را ضعيف وجهاز هاضمه را فرسوده مىگرداند . ديگرى مىگويد :

ميكروب با دوا از بين مىرود ولى دوا ، هم فعاليت ميكروب را كم مىكند ، هم فعاليت

جسم را .

از أمير المؤمنين علي ( ع ) نقلشده : دوا با معدهء شما آن مىكند كه أسيد با مس .

هم زنگ آنرا از بين مىبرد وهم خود آنرا ميكاهد .

موسى بن جعفر ( ع ) مىگويد : هيچ دوائى نيست مگر آنكه درد را در بدن بر

مى انگيزاند پس سودمندتر از آن نيست كه تا كاملا محتاج نشوى تصرف در بدن نكنى .

امام رضا ( ع ) مىگويد : تا ممكن است بطبيب مراجعه نكنيد ، زيرا معالجه تن

چون تعمير خانه است كه كمش به بسيار ميكشد ، ونيز امام صادق ( ع ) مىفرمايد : كسانيكه

بمختصر كسالتى فورى بطبيب مراجعه مىكنند ودارو استعمال مىنمايند اگر بميرند از

پيروان مذهب أو بشمار نمى روند .

مرض بر اثر تخلف از قوانين طبيعت پيدا مىشود ، استعمال دوا همين تخلف

وانحراف در مزاج پديد مىآورد وأين دوا وانحراف چون بهم دست دادند زودتر

بدنرا نابود مىكنند .

عنه عليه السلام : ( من ظهرت صحته على سقمه فعالج نفسه بشيئى فمات فقد أعان على

نفسه وانا إلى الله منه برئ )

كسيكه سلامتيش از بيمارى آشكارتر باشد با وجود اين ، خود را بچيزى معالجه

كند وبميرد من از أو بيزارم وچنين كسى در هلاك خويش أعانت كرده است .

غذا اگر ناسازگار وسمى واضافه بر مقدار لازم خورده شود وبدن قدرت هضم