الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٢

پس أو سلاخخانه را اختراع كرده است .

اين اختراع ظريف انسان متمدن كه هيچ جانورى به اين رذالت شكار خود را

نميخورد ، براي پوشانيدن جنايات قبيح خود ، آن را هميشه دور دست ودر پرتگاه

مى سازند . ما بين جانوران درنده نيز هر كدام دشمن عدهء معدودى هستند وبديگران

آزار نمىرسانند ، مثلا شير ، آهو وگوزن وغيره را شكار مىنمايد وبه پرندگان

وحيوانات كوچك كارى ندارد . نهنگ تنها ما هي مىخورد . گربه موش وپرندگان كوچك

را مىگيرد وغيره . اما آدميزاد شكمپرست مىخواهد همه را بخورد ودر زندان بيندازد

وبأرش را بدوش آنان بگذارد وشكنجه ها بنمايد .

در اينجا چند بيت از اثر دانشمند معاصر حضرت آقاى مخبر السلطنة ( مهدى قليخان

هدايت ) مىنگاريم :

شير وببر وخرس وكفتار وپلنگ * * گرشكارى را همى آرد بچنگ

بهر سد جوع باشد در كفاف * * نى براي جمع كردن بر گزاف

گر خورش از بهر قوت زندگيست * * مرغ وكبك وماهى اى مسرف زچيست ؟

خوان خود از هر رقم رنگين كنى * * معده را از اين وآن سنگين كنى

از شكار ار ببر چنگ خود بهشت * * أو ندارد دست اندر زرع وكشت

تو نبات وجانور با هم خورى ، * * همچنين عرض شرافت مىبرى

در مسلمانى نه خود اسراف نيست ، * * گر مسلمانى ، پس اين اسراف چيست ؟

يكى از شعراى حساس آقاى ( پژمان ) ، چندين حكايت بنظم ويك قصيدة در موضوع

گياهخوارى ومظالم انسان نسبت بحيوانات گفته‌اند واز آنها نسخه اى به بنده التفات

كردند ، در اينجا چند بيت از ايشان انتخاب مىشود :

قسمتى از گفتار گرگ به آدميزاد

دارد هزار گونه غذا جنس آدمي * * ليكن مرا خوراك بجز اين نه در خور است

دندان ومعدهء تو گواهى دهد بصدق * * كانسان دم بريده ذاتا علفخوراست

من گوسپند را كشم وميخورم وليك * * تشريح كار آدميان خجلت آور است