الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — الصفحة ١٨٩

گاتهاى 32 مىخوانيم : ( اهورامزد نفرين مىكند بكسى كه چارپايان را بكشد . )

در روايات پارسيان آمده كه : زردشت باشير وگياه تغذيه مىنموده . ايرانيان

باستانى از پليدى وآلودگى خوراك حيواني پرهيز ميكرده‌اند .

در كتاب دبستان نوشته : ( اما نشده كه يزدانيان بزرگ ، دهان به گوشت آلايند ،

چه گوشت خوردن صفت انساني نيست ، چه هرگاه بقصد خورد خويش كشد سبعيت در

طبيعت نشيند وأين غذا نيز آورندهء درندگى است . )

دو قانون گذارى كه پس از زردشت آمدند : مزدك ومانى ، مانند بودائيان خوردن

گوشت را قدغن مىنمايند . پيروان فيثاغورث از انجير وسبزيها وميوه وعسل ونان

زندگانى ميكرده‌اند . خود فيثاغورث كه بسن صد سالگى مرد ، در باب گوشتخوارى

گفته : ( بترسيد اى ميرندگان كه خودتان را بچنين خوراك چركينى آلوده سازيد . )

هوراس نقل مىكند كه : ( ارفه ) براي آرام كردن طبيعت درندهء يونانيان قديم

استعمال گوشت را منع نمود .

حضرت أمير المؤمنين ( ع ) كه زندگانى رياضت مندانه مىنموده راجع بگوشت -

خوارى مىفرمايد : ( لا تجعلوا بطونكم مقابر الحيوانات . )

در اسلام بسيارى از طريقت هاى متصوفين وعرفا ، گياهخوار بوده‌اند .

پزشك نامدار أبو علي سينا مريد گياهخوارى بوده ودر كتاب هاى خودش مضار

گوشت را بيان مىنمايد وگفته : حذر كنيد از خوردن گوشت جانوران همچنين

نجم الدين رازي در ( مرصاد العباد ) نوشته از گوشت بسيار احتراز كنيد ونظريات خود را

شرح مىدهد .

( سنك ) كه يكى از فلاسفهء بزرگ بود ه است بر ضد استعمال گوشت مطالب مهمى

مينويسد كه مختصر آن اينست :

1 - هيچ چيز آنقدر طبيعي نيست مگر تنفرى كه از خوردن گوشت حيوانات

بما دست ميدهد .

2 - اگر آدميان أولية باين كار تن در دادند از روى ناچارى فوق العادة بوده است .