تاريخ فقه و فقها ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

امتيازات دورهء هفتم

حسين بن عبد الصمد عاملى ( 984 ه ) ،

پدر شيخ بهايى ، صاحب دراية الحديث .

( الاعلام ، 2 / 240 ، اعيان الشيعة ، 26 / 226 - 270 )

مقدس اردبيلى ،

احمد بن محمد ( 993 ه ) ، صاحب زبدة البيان . ( ريحانة الادب ، 4 / 62 ، روضات الجنات ، 22 )

مير داماد ،

محمد باقر بن شمس الدين ( 1040 ه ) ، صاحب تأليفات بسيار حدود 48 عنوان . ( ريحانة الادب ، 4 / 119 ) .

7 - 3 دورهء هفتم : عصر پيدايش مذهب اخباريان

7 - 3 دورهء هفتم : عصر پيدايش مذهب اخباريان

1 - 7 - 3 در قرن يازدهم دانشمندانى از شيعه به استناد اين كه مؤسس علم اصول اهل سنتند و اگر براى استنباط مسائل فقهى از ادله ، نيازى به استفاده از قواعد اصولى باشد لازم مىآيد اصحاب امامان فقيه نباشند ، چرا كه آنان براى به دست آوردن احكام از روايات صادره از قواعد اصولى استفاده نمىكردند ، و بالاخره به استناد اين كه استفاده از قواعد علم اصول در استنباط احكام سبب مىشود احاديث ، اهميت لازم خود را از دست بدهد ، معتقد بودند كه منبع استنباط فقه شيعه منحصرا كتاب و سنت است نه آن چه مجتهدان مىگويند . از مهمترين پيشوايان اين گروه مولى محمد امين استرآبادى ( 1036 ه ) مؤلف كتاب الفوائد المدنية بود . او همهء مجتهدان از قديمين تا شهيدين و ديگران را به باد انتقاد مىگرفت و همه را پيرو مكتب اهل سنت مىدانست و كتاب الفوائد المدنية را به منظور رد مجتهدان نگاشت .

امتيازات دورهء هفتم

امتيازات دورهء هفتم

2 - 7 - 3 امتياز اول .

در اين دوره به دليل مخالفت سرسختانهء اخباريان ، علم اصول به ضعف گراييد .

امتياز دوم .

در اين دوره كتب فقهى بر مبناى احاديث نگاشته مىشد ، مانند كتاب نفيس الحدائق الناضرة .

امتياز سوم .

در اين دوره جوامع مهمى در اخبار به وجود آمد ، از قبيل كتاب وافى تأليف مولى محمد محسن فيض كاشانى ( 1091 ه ) ، كتاب وسائل الشيعة تأليف شيخ محمد بن حسن حرّ عاملى ( 1104 ه ) و بحار الأنوار تأليف مولى محمد باقر مجلسى ( 1110 ه ) .