تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٦٣

ادعاى امامت أهل بيت

از أهل بيت ( عليهم السلام ) حضرت على وامام حسن عليهما السلام در مسير

خلافت قرار گرفتند وزمام أمور مسلمين را - هر چند براي مدت كوتاهى -

در دست داشتند . حضرت امام حسين ( عليه السلام ) نيز اگر چه قدرت وحكومت

ظاهري در دست ايشان قرار نگرفت ودشمنان اسلام ، غاصبانه بر مسند

خلافت نشستند ، ولى به گواهى تاريخ ، حضرت در مواضع مختلف ، خود

را امام ناميد ومنصب خلافت را شايسته خود دانست .

هنگامى كه كوفيان ، حضرت را براي بيعت دعوت كردند وطى

نامه هاى مكرر نوشتند : " ما امامي نداريم " ، امام ( عليه السلام ) نماينده ء خود ، " مسلم بن

عقيل " را براي بررسى موقعيت به سوى كوفه گسيل داشت ( 1 ) . روشن است

كه اگر حضرت معتقد به امامت خويش نبود ، مردم را به امام واقعي

راهنمايى مى كرد ، يا آن كه دست كم مقام امامت را از خويش نفى مى كرد ،

در حالي كه عكس اين عمل كرد .

1 . الإمامة والسياسة ، جزء 2 ، ص 4 ، مروج الذهب ، جزء 3 ، ص 54 ، تاريخ يعقوبي ، ج 2 ، ص 242 .