تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٥

رسول خدا صلى الله عليه وسلم در حالي كه بر پيشانى وبيني اش اثر

گل مانده بود ، از نمازى كه با مردم گزارده بود .

از اينجاست كه " عايشه " مى گويد :

ما رأيته يتقى على الأرض بشئ قط ، ( 1 )

هيچ گاه پيامبر صلى الله عليه وسلم را نديدم كه چيزى بين خود وزمين

حائل قرار دهد . ( 2 )

واما آنچه كه در ذيل آن آمده است كه يك دفعه در يك روز بارانى براي

حضرت فرش پوستى انداختيم كه نماز بگزارد ، قطعا بايد حمل بر چيزى

مثل حالت اضطرار شود كه با روايات سابق تنافى نداشته باشد . چطور

ممكن است بر همه چيز سجده جايز باشد ودر عين حال ، زمين در

روايات متعدد مخصوص به ذكر شود ؟

روايات متعددى وجود دارد كه مى گويد در سجده بايد بيني بر

زمين نهاده شود ، تمام اين روايات ويژگى گذاشتن پيشانى بر زمين را نيز

در سجده بيان مى كند ، خصوصا آن رواياتى كه مى گويد بايد بيني بر

خصوص چيزى گذاشته شود كه پيشانى در هنگام سجده بر آن گذاشته

مى شود ، مثل روايت " ابن عباس " از رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) :

لا صلاة لمن لا يمس أنفه الأرض ما يمس الجبين ، ( 3 )

1 . مسند أحمد بن حنبل ، باقي مسند الأنصار ، رقم 23170 ، سنن أبي داود ، كتاب الصلاة ، رقم 1108 ( ترقيم العاليمه ) . 2 . يعنى حضرت 9 پيشانى خود را بدون هيچ واسطه اى بر زمين مى گذاشت . 3 . السنن الكبرى ، ج 2 ، ص 104 .