تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

اكنون با توجه به اين كه سجده غايت خضوع است وفقط براي خداى

متعال صحيح است ، بايد ببينيم بر چه چيز بايد سجده نمود كه بيانگر

غايت خضوع باشد .

همانطور كه روشن است واز تعريف لغويين نيز استفاده مى شود ، فقط

نهادن پيشانى بر زمين - به ويژه خاك - است كه غايت خضوع مى باشد .

اين در حالي است كه مسلما به فرش ومأكول وملبوس زمين گفته

نمى شود وعنوان زمين بر آنها صادق نيست . بنابر اين ، مى توان گفت

علاوة بر أدله اى كه خواهد آمد ، أساسا لفظ سجود استشعار دارد بر اين كه

أصل در سجده آن است كه بر زمين يا خاك باشد ، مگر آن كه دليل قطعي

داشته باشيم كه سجده بر غير زمين نيز جايز است . اما چنان كه خواهيم

ديد ، أدله تنها بر صحت سجده بر زمين وروئيدنىهاى غير مأكول

وملبوس آن دلالت دارد .