تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٧

آبرو ، خائف از ضرر در زندگى ، وهمچنين در برف ، باران ، سرما ، باد وگل

آلود بودن . البتة آنان شرايطى را نيز ذكر مى كنند .

5 - جماعتى از أصحاب حديث وبرخى از أصحاب شافعي وغيره :

اينان معتقدند كه جمع در حضر براي انجام حاجتي مطلقا جايز است ،

ما دام كه به عنوان عادت اتخاذ نشود .

6 - قول ابن شبرمه : أو جمع بين صلاتين را به هر جهت ولو بدون

حاجت جايز مى داند ، ما دام كه عادت نشود .

7 - " ابن منذر " ونيز " ابن سيرين " - بنا به نقل " قفال " - : اين دو ، جمع در

حضر را به طور مطلق وبدون هيچ قيدى جايز مى دانند . ( 1 )

چنان كه ثابت شد ، قول حق كه روايات صحيح آن را تأييد مى كند

ومطابق اطلاق قرآن كريم است ، همين قول مى باشد واماميه نيز به تبع

أهل بيت ( عليهم السلام ) از همين مذهب پيروى مى كنند .

تحرير اين رساله در هشتم صفر الخير 1415 مطابق با 27 / 4 / 1373

هجرى شمسي به پايان رسيده است .

والحمد لله رب العالمين

1 . براي مدارك اين أقوال ، ر . ك : الفقه على المذاهب الأربعة ، المغنى ، الشرح الكبير ، المجموع ، حلية الأولياء ، وغير اينها .