تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٦

رهبرى وفرماندهى دارد وبدون آن انجام شدني نيست . اين مطلب

( ضرورت رهبرى ) چيزى است كه مورد اتفاق همهء فرقه ها ومذاهب اسلامى

است وجز گروهى اندك - كه قابل توجه نيستند - كسى در اين مسأله

تشكيك نكرده است . قاضى " عضدالدين ايجى " در " مواقف " مى گويد :

إنه تواتر إجماع المسلمين في الصدر الأول بعد وفاة

النبي صلى عليه وسلم على امتناع خلو الوقت عن امام ،

به طور متواتر ، اجماع مسلمين - در صدر أول بعد از رحلت پيامبر

صلى الله عليه وسلم - رسيده است بر اين كه : محال است زمان خالى از

امام باشد . ( 1 )

اما از آنجا كه روش اين رساله بيشتر بر نقل است وسعى مى شود

مباحث در پرتو روايات پيگيرى شود ، تعدادى از روايات را كه أهل تسنن

در اين باره از رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) نقل كرده اند ، بيان مى كنيم .

روايات را در اينجا مى توان به دو بخش تقسيم كرد :

1 - روايات بسيارى كه در آن ها لفظ " امام " ، " خليفه " ونظايرش ( به

شكل هاى گوناگون ) به كار رفته است . از اين گونه روايات استفاده

مى شود كه اجمالا امامت وخلافتي بعد از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) وجود دارد ، نظير

" الأئمة اثنا عشر " ( 2 ) ، زيرا تا امامتى نباشد ، نمى توان گفت امامان دوازده نفر

هستند . چندين روايت از اين قسم ذكر خواهد شد .

2 - رواياتى كه از آن ها استفاده مى شود در هر زماني امامي هست

وبرخى از اين روايات بيان مى كند كه بايد آن امام را شناخت وفرمانبر أو

1 . شرح المواقف ، الموقف السادس في السمعيات ، المرصد الرابع في الإمامة ومباحثها ، المقصد الأول ، في وجوب نصب الإمام ، دار الكتب العلمية ، بيروت ، الطبعة الأولى 1419 ، ج 8 ، ص 377 . 2 . امامان دوازده نفرند .