تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٢

واما واژه ء غسق در آيهء شريفه : صاحب " معجم مقاييس اللغة " مى گويد :

غسق : الغين والسين والقاف ، أصل صحيح يدل على ظلمة ،

فالغسق الظلمة ، ( 1 )

غسق از مادة ء " غ ، س ، ق " است وريشهء صحيحي است ودلالت بر

تاريكى دارد . پس معناى غسق ، ظلمت وتاريكى است .

" راغب " در " مفردات " مى گويد :

غسق الليل ، شدة ظلمته ،

غسق شب ، شدت تاريكى آن است .

از " ابن عباس " نيز نقل شده است :

غسق الليل ، اجتماع الليل وظلمته ، ( 2 )

غسق شب ، گرد آمدن شب وتاريكى آن است .

به هر حال ، آنچه به نظر مى رسد آن است كه مقصود از " غسق الليل "

آخر وقت عشاست ، واين با آنچه كه " راغب " در " مفردات " گفته كه " غسق

الليل ، شدة ظلمته " سازگارتر است . بنابراين ، احتمال آن كه مقصود از

" غسق الليل " غروب خورشيد ويا ابتداى شب باشد ، مردود است ، چون

غروب آفتاب ، نه شدت ظلمت است ، نه اجتماع ليل ، ونه حتى به معنى

دقيق تاريكى شب ، ونه وقت نماز عشا .

1 . معجم مقاييس اللغة ، ج 4 ، ص 425 . 2 . الدر المنثور ، ج 4 ، ص 195 .