تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٣

به طور مطلق استعمال شود ) مقصود رهبرى همه جانبه وفراگير است كه

مرتبه اى بس والا را مى طلبد وما اكنون در صدد بيان جامع ويژگى ها

ومراتب عظمت اين مقام نيستيم .

همچنين اين كه نسبت مفهوم امامت وخلافت چيست ؟ سخن

جداگانه اى است كه به جاى خود موكول مى شود ، لكن آنچه در بحث

كنونى مهم است ، اين است كه بدانيم أولا ، امامت وخلافت به معناى

جانشينى پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بعد از رحلت آن بزرگوار ، در أمور دين واداره ء

اجتماع مى باشد . ثانيا ، امامت وخلافت از نظر واقع ومصداق خارجي

تفكيك ناپذيرند .

به عبارت ديگر ، همان كسى كه داراى منصب امامت است ، بايد خليفه

وجانشين پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نيز باشد ، يعنى نمى توان يك نفر را فقط امام

وديگرى را فقط خليفه دانست .

" تفتازانى " - دانشمند معروف أهل تسنن - در كتاب " مقاصد " در تعريف

امامت مى گويد :

هي رياسة عامة في امر الدين والدنيا خلافة عن النبي

صلى الله عليه وسلم ، ( 1 )

امامت ، رياست عامه در امر دين ودنيا به عنوان جانشينى و " خلافت "

از پيامبر صلى الله عليه وسلم است .

" قوشجى " - متكلم بزرگ ديگر أهل تسنن - نيز همين تعريف را ارائه

مى كند . ( 2 ) دانشمندان ديگر أهل تسنن نيز غالبا همين عبارت يا قريب به آن

1 . شرح مقاصد ، ج 5 ، ص 232 . 2 . شرح تجريد ، ص 399 .