تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ٢٠١

چنان كه " ابن حجر عسقلانى " در شرح خود بر " صحيح البخاري "

وهمچنين " حلبى " در سيره ء خود ، به چنين دلالتى اعتراف مى كنند

ومى گويند : احاديثى وارد شده است كه دلالت دارد اذان قبل از هجرت در

مكة تشريع شده بود . ( 1 )

تنها ايرادى كه " ابن حجر " نسبت به روايت " ابن عمر " اظهار مى كند ،

واقع شدن " طلحة بن زيد " در سند حديث است . أو درباره ء " طلحه "

مى گويد : " وهو متروك " ، ولى اگر كسى در أحاديث رؤيا دقت بكند ،

مى بيند در أسانيد آنها كساني واقع شده اند كه اگر " طلحة بن زيد " بر آنها

ترجيح نداشته نباشد ، دست كم تفاوتى با آنها ندارد . از اينجاست كه

روشن مى شود دليلي بر ترجيح روايات رؤيا نيست .

عن انس :

إن جبرئيل أمر النبي صلى الله عليه وسلم بالأذان حين فرضت

الصلاة ، ( 2 )

هنگامى كه نماز واجب شد ، جبرئيل پيامبر صلى الله عليه وسلم را امر به

اذان كرد .

بر أساس اين روايت ، همان موقع كه نماز تشريع گرديد ، اذان نيز

تشريع شد . از سوى ديگر ، مى دانيم كه نماز از همان ابتداى بعثت تشريع

شده بود . پس تشريع اذان ارتباطي به رؤيا ندارد .


1 . سيره ء حلبى ، ج 2 ، ص 296 ، باب " بدء الأذان ومشروعيته " . ( به نقل از كتاب " الاعتصام بالكتاب والسنة " ) . 2 . ابن حجر عسقلانى ، فتح الباري ، الطبعة الأولى ، دارالمعرفه ، ج 2 ، ص 100 ، الطبعة الرابعة ، دارالتراث ، ص 62 .