تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٨٨

" حميد طويل " مى گويد : " موسى " پسر " انس " به پدرش گفت : اى ابا

حمزه ! " حجاج " در اهواز براي ما خطبه خواند وما با أو بوديم . پس

طهور را ياد كرد وگفت : " صورت‌ها ودستهايتان را بشوئيد وسر

وپايتان را مسح بكشيد ، براستى كه هيچ چيز از پسر آدم نزديك تر به

خبث أو نيست از پاهايش . پس باطن پاها وظاهرشان وعراقيب ( 1 )

آنها را بشوئيد " . انس گفت : خدا راست گفت و " حجاج " دروغ گفت .

خدا مى فرمايد : " سر وپايتان را مسح كنيد " . " حميد طويل " گفت :

" انس " خودش هر گاه دو قدمش را مسح مى كرد ، مرطوب مى نمود . ( 2 )

تمام رواة اين حديث نيز توثيق شده اند ، ( 3 ) كما اين كه " ابن كثير " در

تفسير خود به صحت سند اعتراف مى كند .

چنان كه مى بينيد " أنس " صحابي رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كسى را كه شستن پا را

لازم مى داند وآن را شرعا در وضو واجب مى شمرد ، تكذيب مى كند

ومعتقد است خداوند وظيفة را مسح قرار داده است .

عن أبي جعفر ، قال :

إمسح على رأسك ، ( 4 ) بر سرت مسح بكش .

عن الشعبي ، أنه قال :

إنما هو المسح على الرجلين ، ألا ترى أنه ما كان عليه الغسل


1 . جمع العرقوب ، قطر الغليظ فوق عقبه . 2 . اين حديث را " سيوطى " در " الدر المنثور " ذيل آية وضو ، از طريق " سعيد بن منصور " و " ابن أبي شيبه " نيز نقل مى كند . 3 . ر . ك : تهذيب التهذيب . 4 . تفسير طبري ، جزء 6 ، ص 82 .