تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٧٧

همچنين در آيهء شريفه سوره " الرحمن " بنا به جر " نحاس " ، زمخشري

جر به جوار را مطرح نكرده وگفته عطف به " نار " است ( 1 ) ومعنا با اين

قراءت چنين مى شود : " شواظ آتش ( لهيب آتش ) وشواظ نحاس ( لهيب

فلز مس يا روى مذاب ) را خداوند بر شما فرود آرد " . توجه شود كه يكى

از معاني " نحاس " فلز روى مذاب است .

احتمال نيز داده شده است كه در اينجا " شئ " در تقدير باشد ودر

أصل چنين باشد : " ويرسل عليكما شواظ من نار وشئ من نحاس " .

در اينجا ، برخى براي فرار از پذيرش حكم مسح پا ، وجه ديگرى را

براي جر " أرجل " ذكر كرده اند وگفته اند : عطف " أرجل " به " رأس " ، نه به

خاطر اين است كه هر دو حكمشان مسح است ، بلكه به خاطر نكته

ديگرى است كه اين دو به يكديگر عطف شده اند . آن نكته اين است كه

چون غسل پا مظنهء اسراف بوده است واحتمال آن مى رفت كه هنگام

غسل پا اسراف شود ، " أرجل " عطف به " رأس " شده تا بفرمايد در مسح

پاها به كمترين مقدار غسل اكتفا كنيد واسراف نكنيد .

ضعف اين سخن چنان است كه مى بينيد .

از مباحث گذشته دانسته شد كه در آيهء شريفه وضو ، جر " أرجل " به

خاطر خفض به جوار درست نيست وتنها تركيب صحيح آن ، عطف به

" رءوسكم " است كه با اين تركيب ، صحت مسح پاها ثابت مى شود .

1 . الكشاف ، ج 4 ، سوره الرحمن .