تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٧٠

بايد هر يك از دو قراءت را بررسى كنيم تا وظيفهء متوضى را از ديدگاه

قرآن كريم بفهميم .

قراءت به جر ( أرجل )

براي كسى كه اندك آشنايى با زبان عربى داشته باشد ، هيچ گونه شكى

وجود ندارد كه وقتي " أرجلكم " به جر خوانده شود ، معطوف به " رؤس "

است وهر حكمي كه براي " رأس " ذكر شود ، براي پاها نيز مى باشد . بنابر

اين ، در حقيقت تفاوت قابل اعتنايى ندارد با اين كه مستقيما فرموده بود :

" امسحوا بارجلكم " ، پاهايتان را مسح كنيد .

در اينجا اگر كسى مدعى شود كه كلام گرچه ظهور ، بلكه صراحت در

آن دارد كه " أرجلكم " عطف بر " رؤس " است وپاها حكم سر را دارد ، ولى

ادلهء خارجيه ( 1 ) مى گويد پاها حكم سر را ندارند وحكم آنها شستن است ،

نه مسح .

در پاسخ مى گوييم :

أولا : همان طور كه بعدا بررسى خواهد شد ، چنين دليل صحيح وبدون

معارضي نداريم . ( 2 )

ثانيا : بر فرض كه چنين أدله اى وجود داشته باشد ، دلالت آنها غير

قطعي است . از آن طرف ، ظهور نزديك به صراحت آية به گونه اى است كه

تصرف در آن مستهجن است واز كلام الله مجيد كه در عالي ترين درجات

فصاحت وبلاغت است ، به دور مى باشد .

اگر " أرجل " معطوف بر " رؤوس " نباشد وحكم آن را نداشته باشد ،

1 . يعنى دلايل شرعي ديگر غير از اين آيهء شريفه . ( ويراستار ) 2 . مبحث وضو در سنت ، ص 40 .