تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٧

مقدمه

امامت وخلافت از مسائل بزرگى است كه هر مسلمانى بايد آن را به

روشنى بداند ووظيفهء خود را در برابر آن تشخيص دهد . امامت موضوعي

است كه در آيات قرآن كريم بدان عنايت ويژه شده ودر كلام پيامبر عزيز

اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بارها وبارها از آن سخن به ميان آمده ودر زمان هاى متفاوت

ومكان هاى مختلف ، به شكل هاى گوناگون مطرح گشته است .

اهميت امامت تا بدان پايه است كه بر أساس روايات مورد اتفاق أهل

تشيع وأهل تسنن - كه به زودى شمارى از آن ها خواهد آمد - پيامبر گرامى

اسلام ( صلى الله عليه وآله ) در يك هشدار بزرگ فرمود : " كسى كه بدون شناخت امام زمان

خود بميرد ، به مرگ جاهليت مرده است " ودر نتيجة در كنار بىدينان

ومشركان برانگيخته خواهد شد .

به علاوة ، اجتماع مسلمانان ، بعد از فاجعهء رحلت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله )

به طور طبيعي با مسأله امامت مواجه مى شد ، زيرا سؤال اين بود كه أمور

مسلمين چگونه بايد اداره شود وخلاصه چه كسى جانشين آن حضرت