تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٥١

آنها را مبين ومفسر كتاب خدا قرار دهد ودست از ظاهر كتاب خدا

بردارد ، اما در صورت معارضه با اخبار ديگر ، به هيچ وجه چنين چيزى

ممكن نيست ، زيرا حجيت خبر به وسيله تعارض با خبر ديگر زايل

مى شود ودر نتيجة هيچ حجيتى براي رد ظاهر كتاب باقي نمى ماند . پيامبر

أكرم ( صلى الله عليه وآله ) در اين باره مى فرمايد :

إعرضوا حديثي على كتاب الله فإن وافقه فهو منى وأنا قلته ، ( 1 )

گفتار مرا بر كتاب خدا عرضه كنيد ، پس اگر موافق آن بود [ پس بدانيد

كه ] از من است ومن آن را گفته أم .

ج ) فقهاى شيعه براي اثبات حكم وضو ، همچون ساير احكام ، روايات

وارده از أهل بيت وعترت پيامبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) را ملاك قرار مى دهند . آنان به

حكم حديث شريف ثقلين وغير آن ، نه فقط روايات أهل بيت را حجت

مى دانند ، بلكه آن را بر روايات ديگر مقدم مى دانند ، چنان كه برخى از

بزرگان أهل تسنن نيز به آن اعتراف دارند . به عنوان مثال ، وقتي كه " حاكم

نيشابورى " صحبت از صحيح ترين سندها مى كند وبهترين سلسلهء اسناد

عده اى از صحابه را ذكر مى نمايد ، قبل از همه مى گويد :

إن أصح أسانيد أهل البيت جعفر بن محمد عن أبيه عن جده عن علي

إذا كان الراوي عن جعفر ثقة ، ( 2 )

صحيح ترين سندهاى أهل بيت ( عليهم السلام ) ، جعفر بن محمد ( امام صادق ( عليه السلام ) )

از پدرش ( امام باقر ( عليه السلام ) ) از جد جعفر ( امام سجاد ( عليه السلام ) ) از على ( عليه السلام ) است ،

هرگاه راوي از جعفر ثقة باشد . ( 3 )

1 . كنز العمال ، الرسالة ، ش 992 ، الجامع الصغير ، الطبعة الأولى دار الفكر 1401 ، ش 1151 . 2 . معرفة علوم الحديث ، ص 54 . 3 . معمولا در اين گونه موارد از امام سجاد ( عليه السلام ) از امام حسين ( عليه السلام ) از على ( عليه السلام ) نقل مى شود .