تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٣٢

از " معاذ " روايت شده است هنگامى كه پيامبر أو را به سوى يمن

مى فرستاد ، فرمود : اگر قضاوتى براي تو پيش آمد ، چه خواهى كرد ؟

گفت : به كتاب خدا داورى مى كنم . فرمود : اگر در كتاب خدا نبود ، چه ؟

گفت : به سنت رسول خدا صلى الله عليه وسلم قضاوت مى كنم . فرمود :

اگر در سنت رسول خدا هم نبود ، چه ؟ گفت : به رأى ونظر خودم

اجتهاد مى كنم ونمى ترسم . " معاذ " نقل كرد كه پيامبر به سينه اش زد

وفرمود : سپاس خدايى را كه فرستاده ء رسول خدا را به آنچه رسولش را

راضى مى كند ، موفق كرد .

" ابن حزم " درباره استدلال به اين حديث بر جواز اجتهاد به رأى

مى گويد : " احتجاج به اين خبر جايز نيست ، زيرا تنها از طريق " حارث بن

عمرو " روايت شده وأو مجهول است وهيچ كس نمى داند أو كيست ؟ "

" بخارى " در " تاريخ الأوسط " مى گويد :

" حارث " - راوي اين حديث - شناخته نمى شود ، مگر به اين حديث

وصحيح نيست . آن گاه " حارث " از افرادى از أهل " حمص " روايت

مى كند كه معلوم نيست چه كساني هستند ؟ به علاوة ، اين روايت هرگز

در عصر صحابه شناخته نشده وهيچ كس آن را ذكر نكرده است ،

همچنين در عصر تابعين ، تا آن كه " أبو عون " آن را از ناشناخته اى

گرفته است ووقتي أصحاب رأى آن را نزد " شعبه " يافتند ، در هر جا

پخش كردند ودر دنيا اشاعه دادند .

همچنين " ابن حزم " مى گويد :

دليل وضع اين خبر وبطلانش آن است كه محال است كه رسول خدا

بگويد : " اگر در كتاب خدا نيافتيد ونه در سنت رسول خدا " ، در حالي كه