تشيع در تسنن ( فارسي ) — الصفحة ١٢١

آيهء نخست :

* ( كنتم خير أمة أخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون

عن المنكر ) * ، ( 1 )

شما نيكوترين أمتي هستيد كه براي بشر پديدار شده أيد ، مردم را به

نيكى ها فرا مى خوانيد واز زشتى ها باز مى داريد .

آيهء ديگر :

* ( وكذلك جعلناكم أمة وسطا لتكونوا شهداء على الناس

ويكون الرسول عليكم شهيدا ) * ، ( 2 )

واين گونه شما را أمت ميانه قرار داديم تا گواه مردم باشيد ، چنان كه

پيغمبر را گواه شما كرديم .

ولى بايد گفت قطعا اين دو آيهء مباركه هيچگونه دلالتى بر حجيت سنت

صحابه ندارد ، زيرا آيهء أول مى فرمايد : شما به خاطر امر به معروف ونهى

از منكر بهترين أمت هستيد واين بدان معنا نيست كه اگر يك يا چند

صحابي چيزى گفتند ، سخنان آنان به عنوان خودشان حجت باشد . آيهء

دوم نيز مى فرمايد شما أمت وسط هستيد واز افراط وتفريط به دوريد ،

ولى كار به افراد از حيث فرديت ندارد ، بلكه صفت أمت از حيث أمت

بودن را بيان مى كند كه أمت اسلام چنين أمتي هستند .

گذشته از اين ، گر چه صحابي بودن حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) فضيلت

بزرگى است ، ولى چنان كه تاريخ گواهى مى دهد ، برخى از صحابه ، قدر

اين فضيلت را ندانستند وبا سوء عملكرد خود ، كار را به آنجا رساندند كه


1 . آل عمران ، آيهء 110 . 2 . البقرة ، آيهء 143 .