تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٣

طعن دوم : ترك قصاص خالد بن وليد

شتران ‹ 28 › سرخ موى : اول از اينكه خليفه بعد از آن حضرت كدام كس است ، دوم از حال قومى كه گفتند كه ما اقرار به وجوب زكات در اموال خود مىكنيم و ادا نمىكنيم به تو ، آيا حلال است قتال ايشان ، و از معناى ( كلاله ) .

و شيخ عبدالحق در “ مدارج النبوه “ آورده :

در “ اصابه “ مىآرد كه : مالك بن نويره التميمى اليربوعى ، تَكنيه كرده مىشود به : ابوحنظله ، و لقب كرده مىشود به ( معول ) ( 1 ) ، گفت مرزبانى : [ بود ] ( 2 ) شاعر شريف فارس معدود در فرسان بنى يربوع در جاهليت ، و عامل ساخته بود آن حضرت او را بر صدقات خويش ( 3 ) ، چون رسيد او را خبر وفات رسول ( صلى الله عليه وآله ) امساك كرد صدقه را و تفريق كرد در قومش و اين شعر گفت :

فقلت خذوا أموالكم غير خائف * ولا ناظر فيما يجيء من الغد

فإن قام بالدين المحقّق قائم * أطعنا وقلنا : الدين دين محمد ( صلى الله عليه وآله ) ( 4 )

و هرگاه اين را دانستى ، پس بدان كه : مجموع اين طعن مأخوذ است از كلام عمر ، چنانچه در “ مشكاة “ از “ صحيح بخارى “ و “ صحيح مسلم “ به روايت ابوهريره مذكور است :

1 . در الاصابه : ( الجفول ) و در مدارج النبوة : ( حضول ) آمده است . 2 . زياده از مصدر . 3 . در مصدر : ( قومش ) . 4 . [ ب ] مدارج النبوه 2 / 690 ( طبع هند ) . [ و مراجعه شود به الاصابة 5 / 560 ] .