تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢١

فلاح ، دروغ ، و غيبگويان عرب

و غيض و سيق و حيى ) را نيز با ضمّ اوّل و كسر دوّم خوانده است .

* ( أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلكِنْ لا يَشْعُرُونَ ) * 12 - خلاصه‌ى روح البيان سعدى گفته است :

كسى را كه پندار در سر بود

مپندار هرگز كه حقّ بشنود

ز علمش ملال آيد از وعظ ننك

شقايق بباران نرويد ز سنك

مثنوى گفته است :

اى كه خود را شير يزدان خوانده‌اى

سالها شد با سگى در مانده‌اى

چون كند اين سك براى تو شكار ؟

چون شكار سك شدستى آشكار

* ( هُمُ السُّفَهاءُ ) * 13 - مجمع : براى آن سفيه هستند كه مانند بىخردان مال خود تلف مىكنند و مىپندارند از آن سود برده‌اند اين منافقين بواسطه‌ى گناه تكذيب ، دين خود را نابود كردند و پنداشتند بصلاح ميروند .

* ( إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا ) * 6 - روح البيان : عبد اللَّه بن ابىّ روزى براهى ميرفت با حضرت على ( ع ) و ابو بكر و عمر برخورد دست اين دو نفر را گرفت و اظهار دوستى و قدردانى از خدمات آنها باسلام كرد . سپس دست على را گرفت و از خويشاوندى آن حضرت با پيغمبر و كوشش او در اسلام سخن گفت ، آن حضرت خويشاوندى آن حضرت با پيغمبر و كوشش او در اسلام سخن گفت ، آن حضرت فرمود : اى عبد اللَّه خدا را به نظر بياور و از نفاق بپرهيز . او گفت : اى ابو الحسن چرا چنين مىگوئى سوگند به خدا ايمان و عقيده‌ى ما مثل شما است . چون از يكديگر جدا شدند او با ياران خودش گفت هر وقت با اينها مصادف مىشويد اين جور مغرورشان كنيد . و چون اصحاب پيغمبر گفتگوى خود را با عبد اللَّه بعرض رساندند اين آيه نازل شد .

* ( وَإِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ ) * 4 - مجمع : حجازيها واو ( خلوا ) را مجرور كرده‌اند و همزه‌ى ( الى ) را ساقط كرده‌اند و به اين صورت تلفّظ كرده‌اند ( خلولى ) .