تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٤
سه گونه تفكر ، اصلاح كشتى ابو ذر
به خاك زدن و به صورت و دست كشيدن براى طهارت مخصوص كه تيمّم مشهور باشد .
« تُغْمِضُوا » از مصدر اغماض بمعنى حقير و ناچيز شمردن و چشمپوشى كردن و راضى شدن و بهاء جنس را كم كردن .
جهت نزول :
مجمع : از حضرت صادق ع روايت شده است : مردمى بودند كه از سود مرابحه‌هاى قبل از اسلام سرمايه جمع كرده بودند و موقع پرداخت زكات از آن مال ميدادند اين آيه براى ممانعت از اين كار نازل شد . و از حضرت امير عليه السلام و براء بن عازب و قتاده و حسن روايت شده است : مردمى بودند كه براى پرداخت زكات خرماى بد را با خرماى خوب آميخته ميكردند و بمأمور زكات تسليم ميكردند و يا هنگام چيدن ، خرماى خوب را جدا ميكردند و مأمور كه ميآمد از خرماى بد به او ميدادند آيه براى جلوگيرى از اين عمل نازل شد .
ترجمه :
267 اى كسانى كه به پيغمبر و آئين اسلام گرويده‌ايد از بهترين دسترنج خود و هم ز آنچه ما از زمين براىتان درآورديم بناداران دهيد نه از آن كالاهاى پست كه خود ز كس نمىپذيريد مگر بناچارى . و بدانيد : خدا بىنياز است و ستوده [ و هم ستاينده‌ى آنكه ز سرمايه‌ى خوب خود بخشد ] .
سخن مفسّرين :
* ( أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ) * - 267 كشف نوشته است : بر زبان اشارت اين خطاب با جوانمردان طريقت است ايشان كه چون ديگران تحصيل مال كردند ايشان تصفيت حال جستند ديگران بخرج مال بنعيم و ناز بهشت رسيدند و ايشان بانفاق حال وصال حقّ يافتند اگر جوينده‌ى بهشت تا طيّبات كسب خويش انفاق نكند ببهشت نميرسد پس جوينده‌ى حقّ اولىتر كه تا كسب احوال و طيّبات اعمال در نبازد بحقّ نرسد . و باختن احوال و اعمال نه آنست كه نيارد