تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٢

بو جعفر قائنى گفت ، منت بر نهادن ، عمل طاهرى

الصّدقة و لا يقبل الَّا الطَّيّب يقبلها بيمينه ثمّ يربيها لصاحبها كما يربى الرّجل منكم مهره حتّى انّ اللَّقمة لتصير مثل جبل احد » « 1 » .

* ( فِي سَبِيلِ اللَّه ) * - 261 مجمع : مقصود هر چه راه خير باشد چه براى جهاد و يا غير جهاد و اين معنى از امام صادق نيز روايت شده است و بعضى گفته‌اند : مخصوص مخارج جهاد است كه اين درجه پاداش دارد و براى غير جهاد فقط تا ده برابر پاداش دارد .

نيشابورى : چون در آيات پيش نمودار شد كه براى انسان معاد و عالم ديگر خواهد بود در اين آيات فهمانده شده است كه توشه‌ى شما براى قيامت از سرمايه‌تان همان است كه براى خدا بدهيد . و بعضى گفته‌اند : چون پيش از اين گفته شده است :

خدا دوست مؤمنان است و دوستدار كافران طاغوت است در اين آيات نشان داده شده است كه انفاق مؤمن بچه گونه است و مثال انفاق كافر كدام است .

* ( أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ ) * - 261 مجمع : ممكن است اعتراض شود : كجا ديده شده است كه يك دانه هفت خوشه و هر خوشه صد دانه نتيجه بدهد ؟ جواب آن است كه اگر چيزى را كسى نديده باشد براى توجّه ذهن او ميتوان به آن تشبيه كرد و در شعر عرب و قرآن نظير دارد از قبيل « كَأَنَّه رُؤُسُ الشَّياطِينِ » و بعلاوه در زراعت كاورس اين مقدار نتيجه ديده شده است .

ابو الفتوح : ابو عمرو و حمزه و كسائى تا را در سين ادغام كرده « انبت السّبع » خوانده‌اند .

نظامى اين مطلب را اينجور تصوّر كرده است :

( 1 ) ( خداوند فقط صدقه‌ى حلال و پاك ميپذيرد و آن را براى بخشنده‌ى آن پرورش مىدهد بآنگونه كه كره‌ى اسب را تربيت مىكنند و ممكن است يك لقمه صدقه باندازه‌ى كوه احد بزرگ و براى صاحبش مفيد شود .