تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٤٢

13 - تفسير گويان و تفسير نويسان

7 - زيد بن ثابت انصارى كه نويسنده ى پيغمبر ص بوده است و در سال چهل و پنج وفات كرده است .

دسته ى دوّم از اين طبقه تابعين هستند كه خود حضور پيغمبر نرسيده‌اند ليكن از اصحاب پيغمبر استفاده و نقل كرده‌اند آنها هم به چند رشته تقسيم مىشوند :

رشته اوّل : اصحاب ابن عبّاس كه علماى مكّه بوده‌اند : 1 - مجاهدين جبير مكّى كه در سال صد و سه « 1 » وفات كرده است او گفته است : سى نوبت قرآن را بر ابن عباس عرضه كردم ، شافعى و بخارى او را معتبر دانسته و آنچه نقل كرده است صحيح شمرده‌اند 2 - سعيد بن جبير كه در سال نود و چهار مرده است 3 - عكرمه مولاى ابن عباس متوفّاى سال صد و پنج 4 - طاوس بن كيسان يمانى كه بسال صد و شش در مكّه وفات كرده است 5 - عطاء بن ابى رباح مكّى كه در سال صد و چهارده مرده است .

رشته دوّم - اصحاب ابن مسعود كه از او استفاده و نقل تفسير كرده‌اند و آنها علماى كوفه بوده‌اند : 1 - علقمة بن قيس متوفّاى سال صد و دو 2 - اسود بن يزيد كه بسال هفتاد و پنج مرده است 3 - ابراهيم نخعى كه در سال نود و پنج وفات كرده است 4 - شعبى متوفّاى صد و پنج .

رشته ى سوّم - اصحاب و شاگردهاى زيد بن اسلم هستند . 1 - عبد الرحمان ابن زيد 2 - مالك بن انس .

رشته ى چهارم - عدّه ى ديگرى هم از تابعين هستند كه تفسير مىگفته‌اند و از آنها نقل شده است . 1 - حسن بصرى متوفّاى سال صد و بيست و يك 2 - عطاء ابن سلمه ميسره ى خراسانى 3 - محمد بن كعب قرظى متوفّاى سال صد و هفده 4 - ابو العاليه رفيع بن مهران رياحى كه بسال نود هجرى مرده است 5 - ضحّاك بن

( 1 ) ظاهرا صد و چهار باشد و عدد سه غلط كتاب است