تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨
اخلاص ، حذيفة ، آتش اخلاص بايد تا بوى توحيد دهد
اخلاص ، حذيفة ، آتش اخلاص بايد تا بوى توحيد دهد
3 - ما اهل كتاب هستيم و اين اعراب بت پرست بوده‌اند پس شرافت و برترى براى ما است اين آيه‌ها براى جواب آنها نازل شد .
ترجمه :
139 اى محمّد بگو : چرا با ما بحث در توحيد و خدا پرستى مىكنيد ؟
با اينكه همان كه ما پرستش مىكنيم آفريدگار ما و شما است و سود كار هر كداممان بما خواهد رسيد ولى ما با اخلاص و راستى هستيم [ و شريك براى او نمىشناسيم ] .
140 چرا ادّعا مىكنيد كه ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و اسباط بنى اسرائيل كه فرزندان ابراهيم هستند يهودى يا مسيحى بودند ؟ اى محمّد بگو : شما بهتر مىدانيد يا خدا ؟ و چه ستم - گار بود آنكه نهان كند گواهى حقايقى را كه از سوى خدا به او رسيد [ چه شما دانيد كه آن بزرگان يكتاپرست بودند و راهنماى بيكتاپرستى ] و خدا از آنچه كنيد بى خبر نباشد .
141 آنها مردمى بودند كه اكنون درگذشته‌اند و آنچه كردند سود آن برند و براى شما سود كار خودتان باشد و شما را نپرسند از آنچه آنان كردند .
سخن مفسّرين :
* ( وَنَحْنُ لَه مُخْلِصُونَ ) * - 139 ابو الفتوح : در معنى اخلاص حذيفه گفت : از پيغمبر ص پرسيدم اخلاص چيست ؟
فرمود خدا فرموده است : اخلاص رازى است از رازهاى من كه در دل هر كس بخواهم ميافكنم . أبو ذر غفارى گفت پيغمبر فرمود : اخلاص آن است كه در آنچه براى خدا بكند انتظار ستايش از مردم نداشته باشد . اين شعر مناسب اين حديث است :
مدح و ذمّش گر تفاوت مىكند
كافر است و سجده‌ى بت مىكند .
فضيل بن عياض گفته است : ترك عمل خوب براى ملاحظه‌ى از مردم ، ريا است و اقدام به آن به منظور ديدن و تمجيد مردم شرك به خدا و كفر است و اخلاص آن است كه به هيچ كدام از اين دو نظر نباشد .
رويم گفته است : اخلاص آنست كه آنچه خود بكنى آن را نه بينى .
كشف الاسرار نوشته است : چون به زبان گفتيد « رَبُّنا وَرَبُّكُمْ » آتش اخلاص