تفسير عاملي ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩

مثلهاى انجيل و اضلال خداوند و تعريف فرشته

آنها با انسان مثل تفاوت انسان است با حشرات . و بعضى گفته‌اند . ملائكه يعنى قواى طبيعت كه در قرآن هم شاهد بر آن هست مثل ( وَالْمُرْسَلاتِ عُرْفاً ) يعنى فرستاده‌هاى بيشمار انبوه مثل يال اسب .

فى ضلال : از اين سخن فرشتگان چنين فهميده مىشود : كه آنها از تجربه‌ى روزگاران گذشته و يا از تيزبينى خود و يا از قرينه‌ى حال اين گونه آفريده و زندگى بر زمين ، براى آنها چنين حقيقتى نمودار بود كه موجودى مفسد و خونريز درست مىشود و خود را آخرين هدف اين آفرينش مىپنداشتند چون جز تسبيح و تقديس كارى دگر ندارند و از پيدايش آدم و دگرگونيها و آبادانى كه او بر زمين مىكند بى خبر بودند و درنيافته بودند كه در برابر شر و فساد اندك و خونريزى كم پيشرفت و جنبش هميشگى پيدا خواهد شد .

* ( وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْماءَ ) * 31 - كشف نوشته : اللَّه در آدم آموخت نامهاى همه چيزها تا كاسه‌ى بزرگ و كاسه‌ى كوچك و باد كه از جانور رود نرم و نيم نرم .

مجمع : از امام صادق ع روايت شده است كه چون از اين آيه پرسيدند فرمود :

يعنى نام كوهها و زمينها و درّه‌ها ، آنگاه چشم انداخت بفرشى كه بر آن نشسته بود و فرمود : اينهم از آنها است كه خدا ياد داده است .

تفسير لاهيجى نوشته : فى الحقيقة اسماى حسناى الهى است كه بسبب آن اسماء اشياء خلعت وجود پوشيدند چنان كه در ادعيه‌ى اهل البيت سلام اللَّه عليهم متكرّر الورود است كه « بالاسم الَّذي خلقت به الكرسيّ و بالاسم الَّذي خلقت به العرش و بالاسم الَّذى خلقت به الارواح .

* ( يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ ) * 33 - مجمع : از ابن عامر روايت شده است * ( ( أَنْبِئْهُمْ ) ) * با كسره و صداى زيرها .

سخن ما : 1 - آيا مقصود از ملائكه چگونه موجودى است ؟ : از طرف پيغمبر ها وجود ملك مسلَّم شده است و ما نمىتوانيم آنها را مثل موجودات عالم خودمان تشخيص