تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١٢٥

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

بي تو نبود نور در زير كساء * گر تو شد آخر منور ماسوا

خانه از تو كسوه از تو جا زتو * در همه جا تو ز ما وما زتو

هان درا تا از تو گردد جمع طاق * تا يحب الؤتر را گردد طباق

پنج تن گشتند چون يك جا قرين * اين ندا آمد ز رب العالمين

كي ملايك وى سماواتي مكان * شد مقام كشف اسرار نهان

اين بناى آسمان بسط زمين * بهر اينان است دانيد از يقين

آفتابى كز ضيا دارد نشان * دره اى از پرتو انوارشان

اين قمر كه گاه بدر وگه هلال * جارى از ايشان بود در ماه وسال

گردش اين چرخ بي نام ونشان * گردشى از گردش چشمانشان

من نكردم خلق اينها سر به سر * جز به حب خمسهء نيكو سير

يافتند از اسم أعظم چون نشان * خواستند از حق ز اسم ونامشان

يا رب اينها كيستند اينسان جميل * كه مثال ذات پاكت بي مثيل

پاسخ آمد اين ندا از كبريا * كه شود جانها فداى اين ندا

فاطمه است وباب وشوى فاطمه * وآن دو فزرند نكوى فاطمه

ديد جبريل امين كاندر زمين * منبسط آمد حجاب هفتمين

نور غيبى كه بدى هفتش حجاب * شش جهت تأبيده از پنج آفتاب

گر در اين كسوت در آيد سر نهد * صد ره أو از سدره بالاتر جهد

خواست رخصت از مقام كبريا * تا شود سادس به أصحاب كسا

يافت رخصت ليك نامد بي نشان * با نشان آمد ز نزد بي نشان

آيت تطهير را نازل نمود * پس به پاكى ذات پاكان را ستود

بعد رخصت سود رخ بر پايشان * يافت فيض همت والايشان

پس بگفتا با پيمبر بو الحسن * چيست فضل اين كسا وانجمن

گفت هر جا گفت آيد اين مقام * جملگى كردند مقضى المرام