تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١٢٤

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

گفت تو از من من از تو نور عين * كه حسين از من بود من از حسين

بي تو باشد بر من اى جان جاى تنگ * هان درآ اندر كسايم بيدرنگ

رفت وبا جد وبرادر يار شد * واندر آن سر مظهر اسرار شد

ساعتي ديگر نشد كاز در رسيد * آنكه شد بر قفل هر مشكل كليد

افتخار هر نبي وهر ولى * شهسوار لا فتى يعنى على

با تحيت گشت دمساز وزپس * گفت آيد بوى آن مشكين نفس

خوش معطر كرده شامه جان من * خوش منور صفه وايوان من

گفتم آرى باب ودو فرزند من * كرده در زير كسايم انجمن

مرتضى آمد به سوى مصطفى * با تحيت ساعى كوى صفا

پس بگفت اى خواجهء هر پست وراد * رخصتى بر اين غلام خانه زاد

احمدش گفت اى على مرتضى * اى پس از سوء القضا حسن القضا

كسوت حق را توئى مير كسا * اى رداى كبريائيت ردا

جان زجان رخصت چو خواهد جان من * خود توئى هم جان وهم جانان من

هان درا كه جان جدا مانده ز تن * تن همى خواهد به درد پيرهن

هان درا كه پير هر كسوت توئى * وين كسا را جلوه وزينت توئى

رفت در زير كسا پير كسا * شد كسا گر نارسا بودى رسا

ديد زهرا بو العجب جمعى گرفت * در وثاقش بو العجب شمعى گرفت

مانده باقي در تمام ما سوا * در خور اين مجمع آن خير النساء

مرغ جان خواهد همى پرد ز تن * در پى آن آشيان وانجمن

رفت وبعد از حق تكريم وسلام * گفت با صد گونه عز واحترام

كي خور وما هان به ما هم جا دهيد * منزلي بر زهرهء زهرا دهيد

اين سپهر ار هست جاى ماه ومهر * زهره اى هم هست در بزم سپهر

احمدش گفت اى تو مايهء جمع ما * در همه محفل چراغ وشمع ما