تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١٢٠

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

گفت از كوفه شدم زين رو برون * تا نباشم اندر اين غوغا درون

بهر حجت كرد امام مهر چهر * آن خيام از مقدمش رشك سپهر

دعوتش را آنچه بايد گفت گفت * ليك زان سنگ سياه دل نسفت

تسليت را بر شه آن بيدرد مرد * أسب خاص خويشتن تقديم كرد

شاه گفتا كي پياده ز أسب جان * پيل تن پرور به دستور خسان

من كنون مات رخ يارم ز يار * نه به اسبم حاجتي ونى سوار

ليك چون يارم نه اى بارم مباش * با عدو در كار پيكارم مباش

چونكه با ما نيستى اينجا ممان * چون نه اى ناجى هلاكت را مخوان

نشنوى تا ناله‌هاى زاريم * تا نبينى بي كسى وخاريم

آنكه بشنيد از من آه سوزناك * گر نگردد ياورم گردد هلاك

اين همه توفيق بر اين سالور * آيد از يكسر كند قطع نظر

ليك ز آن سو طفل ابن عوسجة ( 1 ) * كه بدى از مسلم أو انموزجه

از پس قتل پدر آمد روان * سوى ميدان تيغ بسته بر ميان

شاه گفت اى طفل سوى مام رو * قتل بابت بس تو سوى شام رو

طفلى وآغاز أيام حيات * خوش روى پيرانه سر سوى ممات

رحم نارند اين گروه دل چو قير * نه به طفل خرد سال ونه به پير

اى پسر رو مادرت را يار باش * در غم قتل پدر غمخوار باش

گفت شاها مام من چشمان من * سرمه كرده از پى قربان من

مادرم اين تيغ بستم بر كمر * مادرم گشته به راهت راهبر

بر من وأو به چو از قربانيت * جان چه باشد جز به جان افشانيت

( 1 ) نامش خلف است در مورد أو رك : " روضة الشهداء " / 279 ، " وقايع الأيام " / 416 ، " ناسخ التواريخ " 2 / 277 ، و " علماى معاصرين " / 269 .