تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١١٧

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

سر به زانو ونفس حبس وبدل * لا والا دور دادن چون بكل

گر نه زان معنى بگردد روح ياب * در بر عارف بود ستر وحجاب

بار الها " مهدوي " را بخش هوش * تا كند اين پنبه غفلت ز گوش

آه از اين غفلت كه كفرى مختفى است * در زمان غفلت ايمان منتفى است

حسرت است اين نخل غفلت را ثمر * يا رب ار ما بيخ بر كن اين شجر

غافلانيم وزما غافل نيند * آگهان حال ما اندر پيند

( در بيان آنكه رضا وغضب خدا ودعاى مستجاب

وولى خدا در أشياء پنهان است )

هست در خيرات پنهانش سرور * همچنان پنهان سخطش اندر شرور

در دعاها هم دعاى مستجاب * چون ولى حق ميان شيخ وشاب

پس به عالم عاقلا كوچك مگير * هيچ خير وشر دعا برنا وپير

آن يكى تشنه سگى را داد آب * از رضاى ايزدى شد كامياب

وان ديگر سيبى به آن طفل يهود * داد وشد مرضى خلاق ودود

وان يكى در مشهد شاه رضا * مدتي كردى زيارة وز قضا

بازگشتن حاجتي گشتش عيان * كز ره بيچارگى شد در فغان

در ميان ره يكى گفتش به من * يك زيارة بخش وشو آسوده تن

گفت با خود كان زيارات عظام * جملگى با غسل وآداب تمام

مى نشايد داد ليك آمد به ياد * يكى سلام خارجي وان را بداد

در ميان راه روزى بي مقام * گنبد شه ديد وبنمود اين سلام

پس نمودندش حقايق آگهان * كه همين يك بود مقبول اى فلان

شاهدان غيب را حسى ديگر * باشد وبس برتر از حس بصر

نور ديگر هست آن ابصار را * هم ببيند ديده هم ديدار را