تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١١٦

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

عاصييى كش از عقابم نيست باك * انتقام از وى كشم سازم هلاك

خورد سوگندى به عز كبريا * عبرت عالم نمايم جمله را

در همان عيد كبيران خسان * سرخ بادي سخت آن سو شد وزان

سر به سر سرگشته وحيران شدند * سوى هم چسبنده وترسان شدند

شد زمينشان سر بسر كبريت سنگ * ز آسمان آمد سحابي سرخ رنگ

زير وبالا شد فروزان بي مناص * آب شد ابدانشان همچون رصاص

هان مشو مغرور از علم قدير * زانكه باشد دير گير وسخت گير

نيست لازم بر خداوند حكيم * دفع آنكه پى برد عقل سليم

عقل را أستاذ كار خويش كن * فكر پس را هر زمان از پيش كن

( در آنكه مقابله عقل وعشق نقص وكمال است نه تضاد )

گر شنيدستى ز أهل معرفت * عشق را گويند مدح ومنقبت

خود كمال عقل را خوانند عشق * نى جنون وجهل را دانند عشق

ور همى بيني كه افتد در قبال * اين تقابل هست از نقص وكمال

در بيان عشق نفساني امام * كرد تبياني كز أو تم الكلام

قلب چند از ياد حق خالى نماند * حق بر آنها حب غير خود چشاند

( بيان حقيقت ذكر )

ز اين بيان ادراك كن معنى ذكر * كو بود مستلزم اطباق فكر

ذكر آن باشد كه اندر هر زمان * خويش را در نزد حق بيني عيان

حاضر وناظر به حال خويشتن * مى نجنبى جز به أو از جان وتن

هست اين با علم وعرفان هم عنان * زو فتد هم حب وهم خشيت به جان

لا والا هست بارى بالدوام * با بساطت نفى واثباتش تمام