تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١١٥

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

بد فدا اضعاف أشجار ديگر * هم صدا وجنبش آمد بيشتر

وعده‌ها مى داد شيطان زان صدا * بس فزون از وعده‌هاى ما سوى

پس ز سجده خواستندى با سرور * تا ده ودو روز بر پا بود سور

كفر ايشان چون كه از حد در گذشت * سويشان پيغمبرى مبعوث گشت

مدتي سوى خدا دعوت نمود * وان همه دعوت نمى بخشود سود

تا كه آمد عيد اسفندار سر * گفت يا رب خشك فرما اين شجر

قوم چو ديدند خشكى درخت * بس بر آشفتند وترسيدند سخت

فرقه اى گفتند كرده اين رسول * در خدايان جملگى سحر وغلول

فرقه اى گفتند كين باشد غضب * كين خدايان حسن كرده محتجب

از غضب كرده بهاى خود نهان * يارى آنها چو ننموديد زان

زآنكه أو گويد همى در جمله عيب * هم شما را باز خواند سوى غيب

متفق گشتند بر قتل رسول * ساختند آنگاه انبوبات طول

واسع الأفواه از جنس رصاص * تا از آن آب گران باشد مناص

بر نهادند آن أنابيب عجاب * از ته آن چشمه تا بالاى آب

آب آنها را كشيدند وز پى * حفر كرده چاهى اندر قعر وى

پس فكندند آن رسول بي گناه * نصرة للآلهه در قعر چاه

بر درش انداخته سنگى بزرگ * پس كشيدند آن أنابيب سترگ

زان سپس گفتند هست اكنون اميد * كين خدايان راضى آيند از عبيد

كه بكشتيم اين نبي بي نظير * خاصه دفن أو به زير اين كبير

تا به شب بودند اندر آن رجا * مى شنيدند از نبي آه ونوا

كي خدا بيني مرا حال ومكان * رحم كن بيچارگى جانم ستان

اندر آن چه مرد چون آن بينوا * سوى جبريل امين آمد ندا

بنگر اين از حلم ما مغرورها * كه شده أيمن ز اخذ ومكر ما