تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١١١

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

كاورد بر جستن وبر خود زدن * يا ز شعر عاشقى بي خود شدن

يا خود اين صوفي ز حيدر برتر است * يا كه أو را راه ورسم ديگر است

ذكر قلبي كاورند اينان نهان * گر نه بدعت هست چون ذكر زبان

زآنكه باشد صورتي اندر خيال * مى كند از لفظ اخطار [ ى ] به بال

گر خود از معنى نگردد روح ياب * در بر عارف بود ستر وحجاب

در عبادت شد خيال ار غرق پير * قلب با وى تابع آيد اى دبير

قلب با حق بودن واين سو خيال * يا محال صرف دان يا كالمحال

گر توان بر پير واقف شد خيال * هم توان واقف شدن بر ذو الجلال

( حصر سلطان در امام ورجوع مذاهب مختلفه به واحد )

ناطق واحد چو ركن رابع است * قطب وشيخ وباب اين سو راجع است

مهدى نوعي وسلطان وولى * هم بدانها ره برد فاش وجلى

جز امام مهدى آن پور حسن * شخصي وموجود در سر وعلن

نيست قطب وركن وسلطان وامام * اندر اين عالم ديگر تم الكلام

پس هر آن كو ديگرى را بر عيان * گويدش چون أو بود جان جهان

واسطه فيض است ومرآت امام * واحد است ومرجع كل أنام

هست أو بيرون ز راه دين حق * ور به عالم در عمل گيرد سبق

( در آنكه به مجرد نسبت نبايد آثار مترتب كرد وحمل بر صحت مقدم است

ليك هر كس كو شود شيخي لقب * يا به صوفي يا به بابى منتسب

مى نه بتوان گفت كز دين شد برون * يا برون از ديني آورده درون

تا نگردد فاش سوء اعتقاد * مى نشايد بست بر وى ارتداد

ان بعض الظن اثم را بخوان محمل صحت به هفتادم رسان