تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١٠٩

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

آن يكى گشته امام ومقتدا * خوش ريا برده به محراب خدا

كه تباكى آرد وسوز وگداز * تا بگويندش چو خوش خواند نماز

وه چه با حالت قرائت مى كند * وه چو خوش دم از محبت مى زند

كه نمايد احتياطات شداد * فاش تا گردد بر مردم مراد

وآن يكى گرديده بر منبر فراز * با كمال عجز وتسليم ونياز

آن چنان سازد سخن از حق ادا * كو بود مستغرق خوف خدا

تا كه بزم خويش را رونق دهد * جلوه خود نزد چند أحمق دهد

تر كند ز أشك ريا ريش سياه * گه صدا نازك كند گه آرد آه

آه آه از آههاى أهل حال * وان همه بي تأبى ووهم وخيال

شرح حال اين گروه بي خبر * اين زمان بگذار تا وقت ديگر

وآن يكى عامي عجمي چند گاه * كرده با زحمت قرائت روبراه

هر كجا خواند نمازى بو العجب * كه منم نزد خدا قدسي لقب

( اشاره به جمع كردن بعضي بين عجب وريا )

جمع ضدينى نموده بي خلل * از رياء وعجب اندر يك محل

در مثل گويند كين عجب وريا * همچو سگ با كله پز ماند بجا

كله پز چون رفت سگ جايش نشست * چون ريا بگذشت عجبش داد دست

شد مرائي همچو معجب دزد دين * هر يكى بنشسته در سوئى كمين

خلقي أول بر أول گردد مريد * زان سپس گردند مردود ومريد