تذكرة القبور ( فارسي ) — الصفحة ١٠٤

اشعار ومثنويات مرحوم آخوند گزى

برد زر را نزد بوذر آن غلام * كرد بس الحاح وإبرام تمام

زر نيفتادش قبول بوذرى * كه ز حب سيم وزر بودى برى

آرى آن كو چشم بر حق دارد أو * سنگ را بازد يكى پندارد أو

گفت گر سازى قبول اين شادى است * كه مرا از اين قبول آزادى است

گفت آزادى است دانم مر تو را * ليك زانو بندگى باشد مرا

بنده اى وطالب آزاديئى * وز رسوم بندگى بس داديئى

من كه آزادم ز بند اين وآن * از چه رو خود را كنم از بندگان ( 1 )

رق سلطان باش نى رق عبيد * يارى از حق جوى اى مرد رشيد

بندگى كن آنكه آزادت كند * واز رضاى خويشتن شادت كند

بندگى غير تا چند اى فلان * شرم بادت از خداى راز دان

( اشاره به بندگى شيطان وآنكه نجات از أو به علم است )

( وحكايت عالم وشيطان )

العجب ثم العجب زاين بندگيت * كو بود سرمايهء شرمندگيت

يعنى اين فرمان بريت إبليس را * آن رجيم شوم پر تلبيس را

اين همه خاصيت بي دانشى است * نزد دانا نيست بر إبليس زيست

( حكايت عالم وشيطان )

آن يكى دانا به بيدا باز ماند * تشنگى بر جان وى آتش فشاند

بود اندر اضطراب والتهاب * كامدش إبليس با يك كوز آب

گفت بنما سجدهء بت تا دهم * آب سردت از پى قرب صنم

گفت چبود بت نما بر من بيان * تا نمايم سجدهء أو را به جان

( 1 ) نثر آن در " مع علماء النجف الأشرف " ص 64 آمده است .