الطرائف في معرفة مذاهب الطوائف ( فارسي ) — الصفحة ٨٠

نصّ به وصايت على ( عليه السلام )

همين موقع سيد اسماعيل حميرى آمد به ربيع حاجب نامه اى داد كه سر آن مهر شده بود به حاجب گفت : در اين نامه از براى امير نصيحتى است كه به او برسان و او نامه را رساند و در آن اين شعر نوشته شده بود :

قل لابن عباس سمى محمد

لا تعطينّ بنى عدى درهما

احرم بنى تيم بنى مرة انهم

شرّ البرية آخرا و مقدما

ان تعطيهم لا يشكروا لك نعمة

و يكافئوك بان تذم و تشمتا

و ان ائتمنتهم او استعملتهم

خانوك و اتخذوا خراجك مغنما

و لئن منعتهم لقد بدؤكم

بالمنع اذ ملكوا او كانوا اظلما

منعوا تراث محمد اعمامه

و بنيه و ابنته عديلة مريما

و تأمروا من غير ان يستخلفوا

و كفى بما فعلوا هناك مأثما

لم يشكروا لمحمد انعامه

افيشكرون لغيره ان انعما

و الله منّ عليهم بمحمد

و هداهم و كسا الجلود و اطعما

ثم انبروا لوصيه و وليه

بالمنكرات فجرعوه العلقما

« بگو به فرزند عباس كه محمد ناميده مىشود ، به فرزندان عدى درهمى عطا نكن .

بنى تميم را از صله محروم گردان ، زيرا كه آنان در گذشته و حال بدترين مردم بودند . اگر هم به آنها احسان كنى در مقابل اين نعمت از تو شكر نمىكنند و مكافات نعمت تو بدگوئى و فحش خواهد بود .

اگر به آنها اطمينان كنى و مقام بدهى ترا خيانت كنند و آن را جزاى غنيمتهاى تو قرار دهند .

اگر آنها را از عطا محروم سازى به عوض آن است كه آنان نيز شما را در وقتى كه ملك داشتند ، محروم ساختند .