الطرائف في معرفة مذاهب الطوائف ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٩

ايمان ابو طالب ( عليه السلام )

قرار داده شود و ايمان مردم در كفه ديگر ، ايمان ابو طالب بر ايمان آنها سنگينى مىكند و سپس فرمود : آيا نمىبينى كه امير المؤمنين على ( عليه السلام ) دستور مىداد از طرف وى حج بجا آورند « 1 » . ( 1 ) برخى از علماى بزرگ اهل سنت در بعضى موارد سخنى از روى انصاف گفته‌اند از جمله « جاحظ » ( ابو عثمان عمرو بن بحر معتزلى ) صاحب « البيان و التبيين » در رساله اى ضمن بيان يك سلسله حقايق در بارهء اهل بيت ، و اعتراف به اين كه در حق ايشان كوتاه آمده‌اند ، در بارهء جناب ابو طالب مىنويسد : و حامى النبى و معينه و محبه اشد حبا و كفيله و مربيه و المقر بنبوته و المعترف برسالته و المنشد في مناقبه ابياتا كثيرة و شيخ قريش . . » « 2 » .

حمايتكننده پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلَّم و كمك دهنده او رئيس قبيله قريش ابو طالب كه بىنهايت او را دوست مىداشت و كفيل زندگى و مربى او و اقراركننده به نبوت و معترف به رسالت او و سراينده اشعار بسيارى در مدح و منقبت آن حضرت بود .

ابن ابى الحديد اشعار زيرا را در مدح جناب ابو طالب سروده :

و لولا ابو طالب و ابنه

لما مثّل الدّين شخصا فقاما

فذاك بمكَّة آوى و حامى

و هذا بيثرب جسّ الحماما

تكفّل عبد مناف بامر

و أودى فكان علىّ تماما

فقل في ثبير مضىّ بعد ما

قضى ما قضاه و ابقى شماما

فلله ذا فاتحا للهدى

و لله ذا للمعالى ختاما

و ما ضرّ مجد ابى طالب

جهول لغا او بصير تعامى

كما لا يصرّ اياة الصّباح

من ظنّ ضوء النّهار الظَّلاما « 3 » .

« 1 » شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 14 ، ص 68 . « 2 » بنا به نقل قندوزى در ينابيع المودة باب 52 ص 153 - 152 . « 3 » ابن ابى الحديد ، نهج البلاغه ، ج 14 ، ص 84 .