توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٩٦

4 - غسل نفاس

خونى كه همراه با بيرون آمدن اولين جزء نوزاد از رحم مادر خارج مىشود " خون

نفاس " نام دارد وزنان را در اين حالت " نفساء " يا " نفساء " مىنامند ، كمترين مدتي كه زنان

اين خون را مىبينند يك لحظه وبيشترين آن ده روز است .

" مسأله 486 " خونى كه پيش از بيرون آمدن نوزاد از زنان خارج مىشود خون نفاس

نيست ، وممكن است حيض يا يكى از أنواع استحاضة باشد .

" مسأله 487 " لازم نيست خلقت بدن نوزاد كامل وزايمان كامل وطبيعي باشد ، بلكه

اگر نوزاد پيش از كامل شدن به دنيا آيد خونى كه همراه أو خارج مىشود نفاس است .

واگر خون بسته اى هم از رحم بيرون آيد كه خود زن مىداند يا چهار قابله يا متخصصان

نظر دهند كه اگر در رحم باقي مىماند انسان مىشد ، بنابر احتياط واجب كارهايى را كه بر

نفساء حرام است ترك نمايد وكارهايى را كه مستحاضة انجام مىدهد انجام دهد .

" مسأله 488 " زنانى كه خون نفاس آنها بيش از ده روز باشد چند حالت براي آنان

وجود دارد : الف - چنانچه در حيض عادت داشته باشد ، بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس

وبقيه را استحاضة قرار دهد .

ب - اگر در حيض عادت نداشته است ، چنانچه نشانه هاى خون تغيير يابد بايد آن اندازه

را كه سياه رنگ است - اگر بيش از ده روز نباشد - نفاس قرار دهد .

ج - چنانچه در حيض عادت نداشته ونشانه خون نيز يكنواخت بوده ، بايد به اندازه عادت

خويشاوندان خود نفاس قرار دهد ، واگر مقدار عادت خويشاوندان أو متفاوت باشد

بنابر احتياط واجب بايد هفت روز نخست را نفاس بداند ، ودر اين حالت وحالت دوم

احتياط واجب آن است كه تا روز دهم كارهايى كه بر حائض حرام است انجام ندهد وبه

وظايف مستحاضة نيز عمل نمايد .

" مسأله 489 " بنابر احتياط مستحب زنى كه خون نفاس أو بيش از ده روز مىباشد اگر

در حيض عادت دارد از روز بعد از عادت ، واگر عادت ندارد پس از روز دهم تا روز

هجدهم زايمان كارهاى مستحاضة را بجا آورد وكارهايى را كه بر نفساء حرام است ترك

نمايد .

" مسأله 490 " زنى كه عادت حيض أو كمتر از ده روز باشد ولى بيش از روزهاى

عادتش خون نفاس ببيند ، بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس قرار دهد وپس از آن