توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٨٧

5 - مبتدئه

3 - اگر بيشتر از ده روز خون ديده وداراى نشانه هاى حيض باشد ، بايد شماره عادت

خويشان خود را به طورى كه در " عادت وقتيه " گفته شده حيض وبقيه را استحاضة قرار

دهند ، ودر اين مورد احتياط مستحب آن است كه :

الف - اگر عادت خويشان أو هفت روز باشد هفت روز را حيض وبقيه را استحاضة

قرار دهد .

ب - اگر عادت خويشان أو كمتر از هفت روز باشد همان مدت را حيض قرار دهد ،

ودر تفاوت كمتر از هفت روز تا هفت روز را احتياط نمايد ، يعنى كارهايى را كه بر حائض

حرام است انجام ندهد وبه وظيفة مستحاضة عمل نمايد .

ج - اگر عادت خويشاوندان أو بيش از هفت روز - مثلا نه روز - باشد ، همان هفت روز

را حيض قرار داده ، ودر تفاوت بين هفت روز وعادت آنان - كه دو روز است - احتياط

كند .

4 - اگر از خونى كه بيش از ده روز ديده اند چند روز نشانه حيض وچند روز ديگر نشانه

استحاضة داشته باشد ، سه حالت دارد :

الف - اگر خونى كه نشانه حيض داشته كمتر از سه وبيشتر از ده روز نباشد ، همه آن

حيض است .

ب - اگر خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز بوده ، بنابر احتياط واجب به اندازه

روزهاى عادت خويشاوندان احتياط كند وبقيه را استحاضة قرار دهد .

ج - اگر پيش از گذشتن ده روز از قطع خونى كه نشانه حيض داشته واز سه روز بيشتر

است بار ديگر خونى كه نشانه حيض دارد ببيند - مثل اين كه پنج روز خون حيض ونه روز

خون استحاضة ودوباره پنج روز خون حيض ببيند - بنابر احتياط واجب در هر دو خون

كارهايى كه بر حائض حرام است ترك وبه وظايف مستحاضة عمل نمايد .

5 - مبتدئه :

" مبتدئه " به زنى گفته مىشود كه براي نخستين بار خون مىبيند .

" مسأله 442 " براي مبتدئه چند حالت وجود دارد :

1 - اگر خونى كه ديده كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد وهمه آن نشانه حيض

داشته باشد ، بايد همه را حيض قرار دهد ، واگر نشانه حيض نداشته باشد به احتياط عمل