توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٧٣

احكام غسل

صحيح است .

" مسأله 362 " اگر هنگام غسل به اندازه سر مويى از بدن نشسته بماند غسل باطل

است ، ولى شستن جاهايى كه ديده نمىشوند وباطن محسوب مىشوند - مانند درون بيني

وگوش - واجب نيست .

" مسأله 363 " اگر سوراخ جاى گوشواره ومانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن

ديده شود ، بايد آن را شست ، ولى اگر ديده نشود شستن داخل آن لازم نيست .

" مسأله 364 " جايى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن بنابر احتياط

واجب بايد بشويد .

" مسأله 365 " چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است بايد بر طرف كند ، واگر پيش

از آن كه يقين كند بر طرف شده غسل نمايد غسل أو باطل است ، همچنين اگر هنگام غسل

شك كند چيزى كه مانع رسيدن آب مىباشد در بدن أو هست يا نه ، بايد بررسى كند تا

مطمئن شود كه مانعى نيست ، مگر اين كه احتمال ضعيف وغير عقلايى باشد .

" مسأله 366 " در غسل بايد موهاى كوتاهى كه جزو بدن به شمار مىآيند شسته شوند ،

بلكه بنابر احتياط واجب شستن موهاى بلند هم لازم مىباشد ، ودر هر صورت خود بدن كه

زير مو واقع شده بايد شسته شود .

" مسأله 367 " شرايطى كه براي صحيح بودن وضو گفته شد در غسل هم شرط

است ، مانند پاك بودن وغصبى نبودن آب ومحل وضو . ولى در غسل ، از بالا به پايين

شستن اعضا وفاصله نشدن ميان شستن اعضاى غسل لازم نيست ، مثلا اگر صبح

سر وگردن وپس از چند ساعت طرف راست وچند ساعت بعد طرف چپ را غسل دهد ،

غسل أو صحيح است ، به شرط آن كه در اين ميان كارى كه وضو را باطل مىكند انجام

ندهد .

" مسأله 368 " كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن ادرار ومدفوع خود جلوگيرى كند

اگر به اندازه اى كه غسل كند ونماز بخواند ادرار ومدفوع از أو خارج نمىشود ،

بنابر احتياط واجب بايد هر قسمت را فورا بعد از قسمت ديگر غسل دهد وبعد از غسل هم

فورا نمازش را بخواند ، همچنين است حكم مستحاضة كه بعدا گفته مىشود .

" مسأله 369 " اگر كسى شك كند غسل كرده يا نه بايد غسل كند ، واگر شك كند

غسل بر أو واجب شده يا نه لازم نيست غسل نمايد ، واگر مدتي پس از غسل كردن شك

كند غسلش درست بوده يا نه لازم نيست دوباره غسل كند . ولى اگر بعد از خواندن نماز در

أصل غسل كردن شك كند ، با احتمال توجه در هنگام نماز ، نمازهايى كه خوانده صحيح