توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٤

حكم شك در وضو

احكام وضو

حكم شك در وضو

شده گاهى به بدن مىچسبد وگاهى بلند مىشود ، بايد آن را قطع كنند يا آب را به زير آن

برسانند .

احكام وضو

حكم شك در وضو :

" مسأله 312 " كسى كه در أصل داشتن ونداشتن وضو شك دارد ، بايد به حالت پيش

از زمان شك خود توجه نمايد ، پس اگر پيش از شك وضو داشته بنا را بر وضو داشتن

بگذارد ، واگر پيش از شك وضو نداشته بايد وضو بگيرد .

اين حكم يعنى : " بردن حالت پيش از شك را به پس از شك " در پاك ونجس بودن

وغسل داشتن ونداشتن هم جارى است ، ولى كسى كه پس از ادرار استبراء نكرده ووضو

گرفته وپس از وضو رطوبتى از أو بيرون آمده كه نمىداند ادرار است يا چيز ديگر وضوى

أو باطل مىباشد .

" مسأله 313 " كسى كه در كارهاى وضو مانند شستشو ومسح عضو ، يا در شرايط

آن مانند پاكى آب وغصبى نبودن آن زياد شك مىكند ، تا آن اندازه كه شك أو عقلايى است

بايد توجه كند ، ولى اگر به حد وسواس برسد نبايد به شك خود اعتنا نمايد .

" مسأله 314 " اگر كسى پس از نماز شك كند وضو گرفته يا نه ، چنانچه مىداند ويا

احتمال مىدهد كه در آغاز نماز متوجه بوده نماز أو درست است ، ولى براي نمازهاى بعد

بايد وضو بگيرد .

" مسأله 315 " اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، بنابر احتياط نماز را تمام

كند وبعد وضو بگيرد ونماز را دوباره بخواند .

" مسأله 316 " كسى كه مىداند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده - مثلا ادرار

كرده -

اگر نداند كدام جلوتر بوده ، يكى از چهار حالت را دارد :

الف - چنانچه نماز خود را نخوانده ، بايد براي نماز وضو بگيرد .

ب - اگر در بين نماز است ، بنابر احتياط نماز را تمام كند وبعد وضو بگيرد ودوباره

نمازش را بخواند .

ج - اگر نماز خود را خوانده است واحتمال مىدهد كه قبل از نماز متوجه بوده ، نمازش

صحيح است ، ولى براي نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .

د - اگر نماز خود را خوانده وقبل از نماز متوجه نبوده ، بنابر احتياط واجب نمازى را كه

خوانده دوباره با وضوى جديد بخواند .