توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٢٥

4 - حقوق فردى

حق مشورت كننده :

حق " مشورت كننده " اين است كه مشاور اگر نظر درستى در جهت خير وصلاح أو

دارد در اختيار أو بگذارد ، به گونه اى كه اگر خودش به جاى أو بود همين نظر را عمل

مىكرد . وبكوشد اين اظهار نظر با نرمش واستدلال توام باشد نه با خشونت وغلظت ،

زيرا نرمش وحشت را مىزدايد ولى خشونت وحشت آفرين است . واگر نظري ندارد أو

را نزد كسى كه در آن مورد صاحب نظر است راهنمايى كند تا نسبت به خيرخواهى أو

كوتاهى نكرده باشد . وبر مشاور حرام است كه به مشورت كننده خيانت نموده وأو را

عمدا گمراه كند ، واگر مشاور در مشورت خيانت نمود چنانچه مشورت كننده در اثر

اعتماد به مشاور متحمل ضرر وزيان مادي يا معنوي شود ، مشاور در پيشگاه خداوند مسؤول

خواهد بود .

حق مشاور :

حق " مشاور " اين است كه اگر غير از نظر مشورت كننده ويا مخالف با واقع اظهار نظر

نمود مورد تهمت قرار نگيرد ، زيرا هر كس عقيدة ونظري دارد ومشورت كننده در عمل

نمودن به نظر مشاور آزاد است ، پس حق ندارد أو را متهم نمايد . واگر نظرش موافق با

واقع يا موافق با نظر مشورت كننده باشد پس از بجا آوردن حمد وشكر خداوند نظر أو را

قبول نمايد ، ودر هر حال مشورت كننده نسبت به اظهار نظر ودقت مشاور در تشخيص

صلاح وفساد از أو تشكر كند . وبجاست اگر مشاور براي بررسى وتحقيق متحمل

مخارجى شده است مشورت كننده آن را جبران نمايد ، بلكه اگر آن را شرط كرده باشند

واجب است جبران نمايد .

حق نصيحت جو :

حق " نصيحت جو " اين است كه نصيحت كننده آنچه را صحيح ومفيد به حال أو

مىداند از أو دريغ نكند ، وبا ملايمت ونرمش در حدود فهم ودركش به أو ارائه نمايد

وبداند كه فهم ودرك اشخاص مختلف است .

نصيحت كننده بايد نصيحت خود را با رحمت وعطوفت ادا كند ، وچنانچه مورد

نصيحت احكام شرعي بوده ونصيحت جو جاهل به آنها باشد ، بر نصيحت كننده از باب

ارشاد جاهل واجب است حكم خدا را بيان نمايد .

حق نصيحت كننده :

حق " نصيحت كننده " اين است كه در برابرش متواضع باشى ودل خود را براي فهم