توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٣

صيد ما هي وملخ

صيد ما هي وملخ

آن كه سگ به شكار برسد نام خدا را بگويد ، بنابر احتياط از آن شكار اجتناب نمايد .

5 - شكار به واسطه زخمى كه از دندان سگ پيدا شده بميرد ، پس اگر سگ شكار را

خفه كند ، يا شكار بر اثر دويدن زياد يا ترس بميرد نجس وحرام است .

6 - شكارچى با سرعت يا به طور متعارف خود را به شكار برساند .

7 - هنگامى كه شكارچى به شكار مىرسد حيوان مرده باشد يا اگر زنده است به اندازه

سر بريدن آن وقت نباشد ، پس اگر هنگامى كه شكارچى مىرسد حيوان زنده است وبه

اندازه سر بريدن يا بيشتر وقت باشد - مثلا حيوان چشم يا دم خود را حركت مىدهد يا پاى

خود را به زمين مىزند - چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد گوشت آن نجس وحرام است .

" مسأله 2952 " كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتي برسد كه بتواند سر حيوان را

ببرد ، چنانچه به طور معمول وبا شتاب كارد را بيرون آورد ولى وقت سر بريدن بگذرد وآن

حيوان بميرد حلال است ، ولى اگر با وجود وسيله ذبح در اثر آماده نكردن آن وقت بگذرد

بنابر احتياط واجب حلال نمىشود ، واگر چيزى همراه أو نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد

وصبر كند تا سگ حيوان را بكشد پاك وحلال مىباشد .

" مسأله 2953 " اگر چند سگ را براي شكار رها كنند ، چنانچه همه آنها داراى

شرايط شكار باشند شكار حلال است ، ولى اگر يكى از آنها داراى شرايط نباشد شكار

نجس وحرام مىشود . ونيز اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند ويكى از آنها كافر باشد يا

عمدا نام خدا را نگويد آن شكار حرام است .

" مسأله 2954 " اگر سگ شكارى را براي شكار حيوان مخصوصى رها كنند وسگ

حيوان ديگرى را شكار كند اشكال ندارد ، ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگر شكار كند

هر دوى آنها حلال وپاك مىباشند .

" مسأله 2955 " اگر باز شكارى يا حيوان ديگرى غير از سگ شكارى حيواني را

شكار كند آن شكار حلال نيست ، مگر اين كه شكارچى هنگامى برسد كه شكار زنده باشد

وبه دستوري كه در شرع معين شده سر آن را ببرد .

صيد ما هي وملخ :

" مسأله 2956 " اگر ما هي فلس دار را زنده از آب بگيرند وبيرون آب جان دهد پاك

وخوردن آن حلال است ، وچنانچه در آب بميرد پاك ولى خوردن آن حرام مىباشد ، واگر

تور ماهيگيرى را در آب بيندازند وبعضي از ماهيها پس از افتادن به تور در تور يا هنگام

خارج كردن آنها از تور بميرند بنابر أقوى پاك وحلال است . وما هي بدون فلس اگر چه