توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٠

مسائل معاشرت

واگر

ممكن نباشد يا گفتن به أو موجب مفسده شود براي أو از خدا طلب آمرزش نمايد .

ودر صورتي كه غيبت يا تهمتى كه نسبت به أو انجام داده سبب شكست ووهن أو شده

باشد ، در صورت امكان بايد آن را جبران وبر طرف نمايد .

" مسأله 2520 " در مواردى كه غيبت مشتمل بر مصلحت مهمترى باشد حرمت آن از

بين مىرود ، ودر اين رابطه فقها موارد زير را از حرمت غيبت استثنا نموده اند :

1 - غيبت از شخصي كه متظاهر به فسق باشد نسبت به همان فسقى كه به آن تظاهر مىكند .

2 - غيبت كردن مظلومى كه در مقام تظلم است نسبت به كسى كه به أو ظلم كرده ودر

خصوص ظلمي كه به أو شده است .

3 - موردى كه براي دفع ظلم از خود در صدد به دست آوردن راهى مشروع باشد .

4 - آگاه نمودن مشورت كننده نسبت به عيوب شخص مورد مشورت

5 - جايى كه انسان در صدد بازداشتن شخص مورد غيبت از گناه يا دفع ضرر از أو ويا از

بين بردن ريشه فساد باشد .

6 - بيان نقاط ضعف شهود نزد حاكم

7 - جايى كه عيب شخص صفت معروف ومشهور أو شده باشد وبدون قصد

عيب جويى به قصد معرفى آن را بيان كند .

8 - موردى كه انسان در صدد ابطال ورد مطلب باطلى باشد وبدون ذكر نام صاحب آن

مطلب رد آن عملي نمىباشد .

9 - جايى كه عيب شخص بين ناقل وشنونده معلوم وروشن باشد .

10 - موردى كه در صدد رد كسى باشد كه نسبتي دروغ را به أو يا شخص مؤمن ديگر

وارد آورده است .

لازم است در تشخيص مصاديق مواردى كه بيان شد دقت واحتياط لازم به عمل آمده وبه

حد أقل وضرورت اكتفا شود .

" مسأله 2521 " هر گاه در جلسه اى نسبت به شخص مؤمني غيبت شود ويكى از

استثنائهايى كه در مسأله قبل بيان شد وجود نداشته باشد ، علاوة بر اين كه گوش دادن به آن

حرام است بر هر فردى كه قدرت دارد واجب است آن غيبت را رد كند واز آن مؤمن دفاع

نمايد . در روايات اسلامى آمده است : " هر كس قدرت دفاع از برادر مؤمن خود را كه

مورد غيبت وظلم قرار گرفته داشته باشد ودفاع نكند ودر اثر سكوت أو آن مؤمن ذليل

شود ، خداوند أو را در دنيا وآخرت ذليل خواهد كرد " .

( 1 ) وسائل الشيعة ، كتاب الحج ، باب 156 از أبواب " احكام العشرة " ، أحاديث 1 و 2 و 4 ، و 7 .