توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٦

مسائل حواله

مسائل حواله

مسائل حواله

" مسأله 2331 " اگر شخصي طلبكار خود را حواله دهد كه طلب خود را از ديگرى

بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، بعد از آن كه حواله درست شد كسى كه به أو حواله شده بدهكار

مىشود ، وطلبكار نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد .

" مسأله 2332 " در حواله صيغه خاصي وجود ندارد ، وهمين كه بدهكار وطلبكار

وشخص سوم از حواله آگاه شوند وبپذيرند حواله صحيح است .

" مسأله 2333 " هر يك از حواله دهنده وحواله گيرنده وكسى كه به أو حواله شده

بايد عاقل ، بالغ وداراى اختيار باشند وسفيه نباشند ، همچنين نبايد توسط حاكم شرع

از تصرف در أموال منع شده باشند . ولى اگر حواله دهنده از تصرف در أموال منع شده باشد

ليكن سر كسى كه به حواله دهنده بدهكار نيست واز تصرف در اموالش منع نشده حواله

دهد اشكال ندارد .

" مسأله 2334 " براي صحت حواله لازم نيست آنچه حواله داده مىشود " عين "

باشد ، بلكه اگر منفعت يا كارى كه مباشرت شخص بدهكار در آن شرط نيست - مانند

انجام نماز يا روزه ويا دوختن لباس - حواله داده شود صحيح است .

" مسأله 2335 " اگر بر كسى كه بدهكار است حواله دهند احتياط واجب آن است كه

حواله با رضايت وقبول أو باشد ، ولى حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست در صورتي

صحيح است كه أو قبول كند . همچنين اگر بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است جنس

ديگر حواله دهد تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست .

" مسأله 2336 " موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد ، پس اگر بخواهد

وأم بگيرد تا هنگامى كه نگرفته وبدهكار نشده حواله صحيح نيست .

" مسأله 2337 " مقدار حواله وجنس آن بايد براي حواله دهنده وطلبكار معلوم

باشد ، پس اگر مبلغى پول ومقدارى جنس به كسى بدهكار باشد وبه طلبكار بگويد : يكى